Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 82
यद्दत्त्वा तप्यते पश्चादासुरं तद्धृथा मतम् । अश्रद्धया यद्ददाति राक्षसं स्याद्वृथैव तत्
yaddattvā tapyate paścādāsuraṃ taddhṛthā matam | aśraddhayā yaddadāti rākṣasaṃ syādvṛthaiva tat
தானம் செய்த பின் பின்னர் வருந்தி எரிகிறவன் செய்த தானம் ‘ஆசுரம்’ எனக் கருதப்பட்டு வீணாகும். நம்பிக்கையின்றி (அश्रத்தையால்) அளிக்கும் தானம் ‘ராக்ஷசம்’; அதுவும் பலனற்றதே.
Sūta (Lomaharṣaṇa) addressing the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative convention)
Scene: A donor hands a gift but later turns away with a troubled face (regret), contrasted with another donor giving mechanically without devotion; the teacher points out the inner fault as the true destroyer of merit.
FAQs
The inner state matters: charity given with regret or without faith loses its purifying and merit-bearing power.
No sacred geography is mentioned; the verse teaches ethical standards for dāna.
Avoid two merit-destroying modes: giving then regretting (āsura), and giving without śraddhā/faith (rākṣasa).