Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 146
जानामि त्वामहं विष्णो महाबुद्धिपराक्रमम् । भूतभव्यविष्यांश्च दैत्यान्हंस्यपि हूंकृतैः
jānāmi tvāmahaṃ viṣṇo mahābuddhiparākramam | bhūtabhavyaviṣyāṃśca daityānhaṃsyapi hūṃkṛtaiḥ
ஹே விஷ்ணுவே! உம்மை நான் அறிவேன்—நீர் மாபெரும் புத்தியும் பராக்கிரமமும் உடையவர். கடந்த-எதிர்காலம் என எல்லாக் காலங்களின் தைத்யர்களையும் நீர் ஒரே ஹூங்காரத்தால் அழிக்க வல்லீர்।
Skanda
Listener: Vāsudeva/Viṣṇu (addressed as Viṣṇu)
Scene: Skanda addresses Viṣṇu with confident reverence, proclaiming his vast intellect and valor; the air feels charged as if a mere roar could scatter demons across time.
FAQs
The Preserver’s power is timeless; divine protection of dharma is not limited by era or circumstance.
No site is mentioned; the verse is a stuti (praise) of Viṣṇu’s cosmic prowess.
None; the emphasis is theological praise.