Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 30
स्थितः पश्यन्स शुशुभे मयूरस्थो गुहस्तदा । छत्रेण ध्रियमाणेन स्वयं सोमसमस्त्विषा
sthitaḥ paśyansa śuśubhe mayūrastho guhastadā | chatreṇa dhriyamāṇena svayaṃ somasamastviṣā
அப்போது மயில்மேல் அமர்ந்த குகன் (ஸ்கந்தன்) முன்னோக்கிப் பார்த்தபடி பேரழகுடன் ஒளிர்ந்தான்; மேலே பிடித்த குடையுடன், அவன் தன் ஒளி நிலவின் ஒளிக்குச் சமமாய் விளங்கியது।
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (contextual deduction for Māheśvarakhaṇḍa)
Scene: Skanda (Guha) sits upon a peacock, gazing outward; a ceremonial umbrella is held above him; his body glows with a cool, moon-equal radiance, making him the luminous center of the scene.
FAQs
Divine leadership is marked by inner luminosity and auspicious majesty—Skanda’s radiance signifies dharma-protecting power.
No specific tīrtha is named in this verse; it focuses on Skanda’s divine manifestation within the Kaumārikākhaṇḍa narrative.
None explicitly; the verse is descriptive (darśana of Skanda’s splendor).