Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 9
भ्रमरैः सर्वमुत्सृज्य निलीनं रावसंयुतम् । यथा संसारमुत्सृज्य भक्तेन हरपादयोः
bhramaraiḥ sarvamutsṛjya nilīnaṃ rāvasaṃyutam | yathā saṃsāramutsṛjya bhaktena harapādayoḥ
அங்கே வண்டுகள் அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு மெல்லிய ஓசையுடன் நிலைத்து தங்கின; அதுபோல பக்தன் உலகப் பந்தங்களைத் துறந்து ஹரன் (சிவன்) திருவடிகளில் லயிக்கிறான்।
Sūta
Type: kshetra
Scene: Close view of bees clustered on blossoms, wings still, bodies settled, creating a continuous hum; in the background, a subtle devotional motif—Śiva’s feet or a liṅga suggested as the inner focus.
FAQs
The ideal of bhakti is single-pointed absorption: like bees fixed in fragrant blossoms, the devotee abandons saṁsāra and rests in Śiva’s feet.
The sanctified grove in the Revā (Narmadā) tīrtha-region; the verse culminates the place-description with a Śaiva devotional metaphor.
No formal rite; the prescription is devotional orientation—tyāga of saṁsāra and refuge in Hara’s feet (Śiva-bhakti).