Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 70
परार्थाय भवत्येष पुरुषोऽन्ये पुरीषकाः । ततः संचिंत्य प्राहेदं सुभद्रो मुनिसत्तमम्
parārthāya bhavatyeṣa puruṣo'nye purīṣakāḥ | tataḥ saṃciṃtya prāhedaṃ subhadro munisattamam
இந்த மனித வாழ்வு பிறர்நலத்திற்கே உரியது; வேறுவிதமாக வாழ்பவர்கள் கழிவினைப் போன்றவர்கள். இவ்வாறு சிந்தித்து சுபத்ரன் முனிவருள் சிறந்தவரிடம் இச்சொற்களை உரைத்தான்.
Narrator (contextual Purāṇic narration within Māheśvarakhaṇḍa)
Scene: Subhadra, resolute, addresses the foremost sage; posture upright, hand raised in gentle emphasis; companions listen, the setting suggesting a tīrtha-camp or āśrama near water.
FAQs
Human life becomes meaningful through service and benefit to others; selfish living is condemned.
No specific tīrtha is named in this verse; it sets an ethical foundation for the narrative.
None directly; the verse emphasizes dharma through altruistic conduct.