Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 15
बबंध देवदेवस्यच स्वयमेव प्रमोदतः । शेषवासुकिमुख्याश्च ज्वलंतस्तेजसा शुभाः
babaṃdha devadevasyaca svayameva pramodataḥ | śeṣavāsukimukhyāśca jvalaṃtastejasā śubhāḥ
மகிழ்ச்சியுடன் அவர்கள் தாமே தேவர்களின் தேவனை அலங்கரித்தனர். சேஷன், வாசுகி முதலிய முதன்மை நாகர்கள் மங்களமாகத் திகழ்ந்து, ஒளியால் ஜ்வலித்தனர்.
Lomaharṣaṇa (Sūta), deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative style
Scene: In joyous spontaneity, divine beings adorn Mahādeva; Śeṣa and Vāsuki shine like living jewels, coiling as necklaces/armlets, their hoods flaring with auspicious radiance.
FAQs
All orders of beings—even nāgas—find auspiciousness in serving the Supreme; joyful service becomes sacred ornamentation.
No specific tīrtha is named; the verse magnifies Śiva’s universal sovereignty through the participation of nāgas.
None; it narrates devotional adornment as part of the divine wedding preparations.