Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 72
तेनास्यट सशरं चापं चिच्छेद बलवृत्रहा । अपास्य तद्धनुश्छिन्नं जंभो दानवनंदनः
tenāsyaṭa saśaraṃ cāpaṃ ciccheda balavṛtrahā | apāsya taddhanuśchinnaṃ jaṃbho dānavanaṃdanaḥ
அந்த அம்பினால் வலிமைமிக்க வ்ருத்ரஹந்தன், அம்புடன் கூடிய வில்லையும் துண்டித்தான். உடைந்த வில்லை எறிந்து, தானவர்களின் மகிழ்வான ஜம்பன் மீண்டும் போருக்கு எழுந்தான்।
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (Mahēśvarakhaṇḍa context)
Scene: Indra (Vṛtrahan), radiant and armored, releases a decisive arrow that cleaves Jambha’s bow and the nocked shaft; the broken bow falls away as Jambha, proud Dānava prince, recoils and readies himself anew amid a stormy battlefield sky.
FAQs
Dharma in action is shown as decisive skill and unwavering effort; obstacles (a broken weapon) do not end resolve.
No tīrtha is referenced; the passage is part of a divine–demonic combat narrative.
None; the verse is narrative and martial.