Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 12
महिषश्चैव शुंभश्च उभौ वध्यौ च योषिता । जंभो दुर्वाससा शप्तः शक्रवध्यो भवानिति । तस्मात्त्वं दिव्यवीर्येण जहि जंभं मदोत्कटम्
mahiṣaścaiva śuṃbhaśca ubhau vadhyau ca yoṣitā | jaṃbho durvāsasā śaptaḥ śakravadhyo bhavāniti | tasmāttvaṃ divyavīryeṇa jahi jaṃbhaṃ madotkaṭam
மஹிஷனும் சும்பனும்—இருவரும் பெண்ணால் வதைக்கப்பட வேண்டியவர்கள். ஆனால் ஜம்பனை துர்வாசர் சபித்தார்—‘நீ சக்கிரன் (இந்திரன்) கையால் கொல்லப்படுவாய்.’ ஆகவே தெய்வீக வீரத்தால் அகந்தை மயக்கத்தில் திளைக்கும் ஜம்பனை வதம் செய்.
Keśava (Viṣṇu) (contextual: advising Indra with knowledge of boons/curses)
Scene: A divine council scene: Viṣṇu (Vaikuṇṭha) indicates the destined slaying—Mahiṣa and Śumbha by a woman, Jambha by Indra—while the daitya Jambha is shown intoxicated with pride, towering like a thorn to the worlds.
FAQs
Adharma falls according to divine ordinance—each force of evil meets the fitting counter-force decreed by cosmic law.
No site is specified; the focus is on the dharmic logic of curses/boons in the Kaumārikā narrative.
None; it is an injunction for righteous combat (dharma-yuddha) rather than a ritual.