Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 82
एवं वचस्तस्य निशम्य विष्णोः सर्वेश्वरस्याथ रथं निमेषात् । निनाय दूरं किल कालनेमिनो भीतस्तदा सारथिर्लोकनाथात्
evaṃ vacastasya niśamya viṣṇoḥ sarveśvarasyātha rathaṃ nimeṣāt | nināya dūraṃ kila kālanemino bhītastadā sārathirlokanāthāt
சர்வேஸ்வரனான விஷ்ணுவின் அந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், உலகநாதனின் அச்சத்தால் நடுங்கிய காலநேமியின் சாரதி கண்நிமிஷத்தில் ரதத்தை வெகுதூரம் ஓட்டிச் சென்றான்।
Sūta/Lomaharṣaṇa (deduced for Māheśvarakhaṇḍa narration)
Scene: A terrified charioteer whipping the horses, the chariot streaking away in a blur, while Viṣṇu stands radiant and still; the contrast between divine stillness and mortal panic is central.
FAQs
When the Supreme Lord asserts dharma, adharma retreats instantly; divine sovereignty dispels fear and arrogance.
No specific tīrtha is named in this verse; it functions within a mythic-historical battle episode of the Kaumārikākhaṇḍa.
None in this verse; it is narrative, emphasizing the Lord’s protective power.