Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 83
तद्बलं दानवेंद्राणां मायया कालनेमिनः । तद्दृष्ट्वा दानवानीकं लब्धसंज्ञं दिवाकरः । उवाचारुणमत्यर्थं कोपरक्तांतलोचनः
tadbalaṃ dānaveṃdrāṇāṃ māyayā kālaneminaḥ | taddṛṣṭvā dānavānīkaṃ labdhasaṃjñaṃ divākaraḥ | uvācāruṇamatyarthaṃ koparaktāṃtalocanaḥ
காலநேமியின் மாயையால் தானவ அரசர்களின் அந்தப் பெரும் வலிமை எழுந்தது. தானவப் படை மீண்டும் உணர்வு பெற்றதைப் பார்த்து, கோபத்தால் கண்மூலைகள் சிவந்த திவாகரன் அருணனை நோக்கி தீவிரத் தாபத்துடன் உரைத்தான்.
Sūta (narrator); Divākara (the Sun) is about to speak within the narration
Scene: A vast Dānava army, previously dazed by illusion, regains awareness; Divākara stands radiant, eyes reddened with wrath, turning toward the enemy with commanding posture as heat-haze ripples around him.
FAQs
Illusion can temporarily restore and rally forces, but divine powers respond to re-establish cosmic order.
No tīrtha is directly glorified; the verse transitions into Divākara’s speech in a cosmic battle context.
None.