Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 18
त्यागो ह्यप्राप्तकामानां न तथा च गुरुः स्मृतः । यथा प्राप्तं परित्यज्य कामं कमललोचन । श्रुत्वैतद्ब्रह्मणो वाक्यं दैत्यः प्रांजलिरब्रवीत्
tyāgo hyaprāptakāmānāṃ na tathā ca guruḥ smṛtaḥ | yathā prāptaṃ parityajya kāmaṃ kamalalocana | śrutvaitadbrahmaṇo vākyaṃ daityaḥ prāṃjalirabravīt
இன்னும் விருப்பத்தை அடையாதவர்களுக்கு துறவு அவ்வளவு கடினமல்ல; அதுவும் பெரும் புண்ணியமாகக் கருதப்படாது. ஆனால் ஹே கமலநேத்திரனே, பெற்ற பின்பும் ஆசையைத் துறப்பதே உண்மையான துறவு. பிரம்மாவின் இவ்வசனங்களைச் செவிமடுத்த தைத்தியன் கைகூப்பி உரைத்தான்.
Narrator (Sūta/Lomaharṣaṇa tradition) describing the scene; verse contains a maxim attributed in-context to Brahmā
Scene: Brahmā articulates the hierarchy of renunciation; the Daitya listens, then folds hands (prāñjali) preparing to reply; emphasis on lotus-eyed address and moral gravity.
FAQs
True renunciation is abandoning attachment even after gaining the desired object; giving up what one never had is not the same spiritual victory.
No specific tīrtha is named in this verse; it functions as a dharma teaching within the Tāraka narrative of the Kaumārikākhaṇḍa.
None explicitly; the context points toward tapas (austerity) and boon-seeking rather than a named vrata or snāna.