Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 26
इन्द्रद्युम्न उवाच । चिरायुर्भगवानेव श्रूयते भुवनत्रये । तदर्थमहमायातस्तत्किमेवं वचस्तव
indradyumna uvāca | cirāyurbhagavāneva śrūyate bhuvanatraye | tadarthamahamāyātastatkimevaṃ vacastava
இந்திரத்யும்னன் கூறினான்: 'மூவுலகங்களிலும் இறைவன் மட்டுமே நீண்ட ஆயுள் கொண்டவர் என்று கேட்கப்படுகிறது. அதற்காகவே நான் வந்துள்ளேன், அப்படியிருக்க உங்கள் வார்த்தைகள் ஏன் இப்படி உள்ளன?'
King Indradyumna
Listener: (addressed to the sage; context continues with Lomaśa and Nārada narration)
Scene: A royal pilgrim-king Indradyumna, hands folded yet questioning, addresses an aged sage in a forest-hermitage setting; attendants stand back; the mood is inquisitive and reverent.
FAQs
Human longevity is limited; true permanence belongs to the Lord—prompting inquiry into the right spiritual means and understanding.
No tīrtha is named in this verse; it sets up the dialogue about extraordinary longevity.
None explicitly; the verse is a question initiating doctrinal clarification.