Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 56
अहो श्रृणुध्वं नो चेद्वः शुश्रूषा जायते शुभा । तथापि बाहुमुद्धृत्य रोरूयामः श्रृणोति कः
aho śrṛṇudhvaṃ no cedvaḥ śuśrūṣā jāyate śubhā | tathāpi bāhumuddhṛtya rorūyāmaḥ śrṛṇoti kaḥ
அஹோ, கேளுங்கள்! எங்கள் சொற்களைச் செவிமடுக்க உங்களில் நல்விருப்பம் எழாவிட்டாலும், நாங்கள் கைகளை உயர்த்தி உரக்க அழைப்போம்; ஆனால் யார் கேட்பார்?
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced: Māheśvarakhaṇḍa narration to sages)
Scene: A sage or preacher stands with arms raised, calling out to a distracted crowd moving toward worldly pleasures, while a few attentive listeners sit near him.
FAQs
Spiritual instruction bears fruit only when the listener cultivates śuśrūṣā—earnest receptivity.
None; the verse is about hearing and heeding dharmic counsel.
None explicitly; it implicitly elevates śravaṇa (listening to dharma) as a vital practice.