दंडपाणिं महेशं च मोक्षेशं प्रणमेत्ततः । वीरभद्रेश्वरं नत्वा अविमुक्तेश्वरं ततः
daṃḍapāṇiṃ maheśaṃ ca mokṣeśaṃ praṇamettataḥ | vīrabhadreśvaraṃ natvā avimukteśvaraṃ tataḥ
பின்னர் தண்டபாணி, மகேசன், மோக்ஷேசன் ஆகியோருக்கு வணங்க வேண்டும். வீரபத்ரேஸ்வரனை வணங்கி, அதன் பின் அவிமுக்தேஸ்வரனை ஆராதிக்க வேண்டும்.
Skanda
Kāśī is portrayed as Avimukta—the never-abandoned field of Śiva—where reverent salutations culminate in the promise of mokṣa.
Avimukta-kṣetra in Kāśī, especially Avimukteśvara, framed within the Antargṛha pilgrimage circuit.
Praṇāma and worship (namaskāra/arcana) to a sequence of deities and liṅgas, ending with Avimukteśvara.