Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 37
तीर्थानि संतीह पदेपदे हरे तुला क्व तेषां मणिकर्णिकायाः । कतीहनो संति शुभाश्च मंडपाः परंपरोमुक्तिरमाश्रयोयम्
tīrthāni saṃtīha padepade hare tulā kva teṣāṃ maṇikarṇikāyāḥ | katīhano saṃti śubhāśca maṃḍapāḥ paraṃparomuktiramāśrayoyam
ஓ ஹரி! இந்த காசியில் அடியடியாகத் தீர்த்தங்கள் உள்ளன; ஆனால் மணிகர்ணிகைக்கு எது ஒப்பாகும்? இங்கு எத்தனையோ மங்கள மண்டபங்கள் உள்ளன; இடையறாத வரிசையில் முக்தி கிடைக்கும் அடைக்கலம் இதுவே.
Narratorial praise within the Kāśīkhaṇḍa context (Skanda tradition to Agastya implied)
Tirtha: Maṇikarṇikā
Type: ghat
Listener: Hari (addressed as ‘O Hari’)
Scene: A panoramic Kāśī riverfront with countless ghāṭas and maṇḍapas, yet the eye is drawn to Maṇikarṇikā: sacred fires, pilgrims with folded hands, ascetics, and the luminous sense of liberation hovering over the place.
FAQs
Among innumerable holy places, Maṇikarṇikā in Kāśī is proclaimed supreme as a direct refuge for continuous liberation.
Maṇikarṇikā (Maṇikarṇikā-ghāṭa/kuṇḍa) in Kāśī (Vārāṇasī).
No specific rite is prescribed here; the verse primarily extols the site’s inherent power to grant mokṣa.