Adhyaya 47

Verse 1

अगस्त्य उवाच । एतद्भविष्यं श्रुत्वाहं व्यासस्य शिवनंदन । आश्चर्यभाजनं जातस्तीर्थानि कथयाधुना

அகஸ்தியர் கூறினார்—சிவநந்தனனே! வ்யாசரைப் பற்றிய இவ்வரலாற்றை கேட்ட நான் வியப்பில் ஆழ்ந்தேன்; இப்போது தயவுசெய்து தீர்த்தங்களை விளக்குவாயாக।

Verse 2

आनंदकानने यानि यत्र संति षडानन । तानि लिंगस्वरूपाणि समाचक्ष्व ममाग्रतः

ஏ ஷடானனே! ஆனந்தகானனத்தில் எங்கு எங்கு எந்தெந்த புனித வெளிப்பாடுகள் உள்ளனவோ, அவற்றை எல்லாம் லிங்கஸ்வரூபங்களாக என் முன்னிலையில் தெளிவாக உரைத்தருள்வாய்।

Verse 3

स्कंद उवाच । अयमेव हि वै प्रश्नो देव्यै देवेन भोस्तदा । यादृशः कथितो वच्मि तादृशं शृणु कुंभज

ஸ்கந்தன் கூறினான்—இதே கேள்வியை ஒருகாலத்தில் தேவி தேவனிடம் கேட்டாள்; அப்போது எவ்வாறு சொல்லப்பட்டதோ அவ்வாறே நான் உரைக்கிறேன்—ஓ கும்பஜ (அகஸ்த்ய), கேள்।

Verse 4

देव्युवाच । यानि यानि हि तीर्थानि यत्रयत्र महेश्वर । तानि तानीह मे काश्यां तत्रतत्र वद प्रभो

தேவி கூறினாள்—ஓ மகேஸ்வரா! எங்கு எங்கு எந்தெந்த தீர்த்தங்கள் உள்ளனவோ, அவையே அவையே என் காசியில் எங்கு எங்கு உள்ளன, ஓ பிரபோ, சொல்லருள்வாய்।

Verse 5

देवदेव उवाच । शृणु देवि विशालाक्षि तीर्थं लिंगमुदाहृतम् । जलाशयेपि तीर्थाख्या जाता मूर्ति परिग्रहात्

தேவதேவன் கூறினான்—ஓ விசாலாட்சி தேவியே, கேள்; தீர்த்தம் லிங்கம் எனப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. வெறும் நீர்த்தேக்கமும், தெய்வமூர்த்தி அதில் உறைவதை ஏற்றுக் கொண்டால், ‘தீர்த்தம்’ எனப் பெயர் பெறுகிறது।

Verse 6

मूर्तयो ब्रह्मविष्ण्वर्कशिवविघ्नेश्वरादिकाः । लिंगं शैवमिति ख्यातं यत्रैतत्तीर्थमेव तत्

பிரம்மா, விஷ்ணு, அர்க்கன் (சூரியன்), சிவன், வி஘்னேஸ்வரன் முதலிய தெய்வமூர்த்திகள்—எங்கு இது ‘சைவ லிங்கம்’ எனப் புகழ்பெற்றதோ, அந்த இடமே உண்மையான தீர்த்தம்.

Verse 7

वाराणस्यां महादेवः प्रथमं तीर्थमुच्यते । तदुत्तरे महाकूपः सारस्वतपदप्रदः

வாரணாசியில் ‘மகாதேவ’ எனப்படும் தீர்த்தமே முதன்மை என்று கூறப்படுகிறது. அதன் வடக்கில் ‘மகாகூபம்’ உள்ளது; அது சரஸ்வதிப் பதம், கல்வி-வாக்குச் சித்தியை அருள்கிறது.

Verse 8

क्षेत्रपूर्वोत्तरेभागे तद्दृष्टं पशुपाशहृत् । तत्पश्चाद्विग्रहवती पूज्या वाराणसी नरैः

க்ஷேத்திரத்தின் ஈசான (வடகிழக்கு) பகுதியில் ‘பசுபாசஹ்ருத்’ எனும் புனித தரிசனம் உள்ளது; அது உயிர்களின் பந்தங்களை அகற்றும். அதன் பின் ‘விக்ரஹவதி’ தேவி வழிபடத்தக்காள்; இவ்வாறு வாரணாசியை மக்கள் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 9

सा पूजिता प्रयत्नेन सुखवस्तिप्रदा सदा । महादेवस्य पूर्वेण गोप्रेक्षं लिंगमुत्तमम्

விக்ரஹவதியை முயற்சியுடன் வழிபட்டால், அவள் எப்போதும் இன்பமான வாசமும் நலனும் அருள்வாள். மகாதேவனின் கிழக்கில் ‘கோப்ரேக்ஷ’ எனும் சிறந்த லிங்கம் உள்ளது.

Verse 10

तद्दर्शनाद्भवेत्सम्यग्गोदानजनितं फलम् । गोलोकात्प्रेषिता गावः पूर्वं यच्छंभुना स्वयम्

அந்த கோப்ரேக்ஷத்தை தரிசித்தாலே, பசுதானத்தால் உண்டாகும் புண்ணியப் பலன் முழுமையாகக் கிடைக்கும். ஏனெனில் முற்காலத்தில் சாம்புவே கோலோகத்திலிருந்து பசுக்களை அனுப்பினார்.

Verse 11

वाराणसीं समायाता गोप्रेक्षं तत्ततः स्नृतम् । गोप्रेक्षाद्दक्षिणेभागे दधीचीश्वरसंज्ञितम्

வாரணாசியை அடைந்தபோது அந்த லிங்கம் ‘கோப்ரேக்ஷ’ என்ற நாமத்தால் நினைவுகூரப்படுகிறது. கோப்ரேக்ஷத்தின் தெற்குப் பகுதியில் ‘ததீசீஸ்வர’ எனப்படும் லிங்கம் உள்ளது.

Verse 12

तद्दर्शनाद्भवेत्पुंसां फलं यज्ञसमुद्भवम् । अत्रीश्वरं तु तत्प्राच्यां मधुकैटभपूजितम्

அந்த (ததீசீஸ்வர) தரிசனத்தால் மக்களுக்கு யாகத்திலிருந்து உண்டாகும் பலன் கிடைக்கும். அதன் கிழக்கில் மதுவும் கைடபனும் வழிபட்ட அத்திரீஸ்வரன் இருக்கிறான்.

Verse 13

लिंगं दृष्ट्वा प्रयत्नेन वैष्णवं पदमृच्छति । गोप्रेक्षात्पूर्वदिग्भागे लिंगं वै विज्वरं स्मृतम्

அந்த லிங்கத்தை பக்தியுடன் முயன்று தரிசித்தால் வைஷ்ணவப் பதம் (விஷ்ணுவின் திருநிலை) அடைவான். கோப்ரேக்ஷாவின் கிழக்குத் திசையில் ‘விஜ்வர’ எனப்படும் லிங்கம் உள்ளது.

Verse 14

तस्य संपूजनान्मर्त्यो विज्वरो जायते क्षणात् । प्राच्यां वेदेश्वरस्तस्य चतुर्वेदफलप्रदः

அந்த (விஜ்வர-லிங்க)த்தை முறையாக முழுமையாக வழிபட்டால் மனிதன் கணநேரத்தில் ஜ்வரமற்றவனாகிறான். அதன் கிழக்கில் வேதேச்வரன் உள்ளார்; அவர் நான்கு வேதங்களின் பலனை அளிப்பவர்.

Verse 15

वेदेश्वरादुदीच्यां तु क्षेत्रज्ञश्चादिकेशवः । दृष्टं त्रिभुवनं सर्वं तस्य संदर्शनाद्ध्रुवम्

வேதேச்வரனின் வடக்கில் க்ஷேத்ரஜ்ஞனும் ஆதிகேசவனும் உள்ளனர். அவரின் மங்கள தரிசனத்தால் நிச்சயமாக மூன்று உலகங்களும் முழுதும் காணப்படும்.

Verse 16

संगमेश्वरमालोक्य तत्प्राच्याम जायतेनघः । चतुर्मुखेन विधिना तत्पूर्वेण चतुर्मुखम्

சங்கமேஸ்வரனை தரிசித்து அதன் கிழக்கே சென்றால் மனிதன் பாவமற்றவனாகிறான். அங்கே சதுர்முகன் (பிரம்மா) விதித்த முறையின்படி, மேலும் கிழக்கில் ‘சதுர்முக’ எனும் திருத்தலம் உள்ளது.

Verse 17

प्रयागसंज्ञकम लिंगमर्चितम ब्रह्मलोकदम् । तत्र शांतिकरी गौरी पूजिता शांतिकृद्भवेत्

‘பிரயாக’ எனப் பெயர்பெற்ற லிங்கத்தை பக்தியுடன் வழிபட்டால் பிரம்மலோகம் கிடைக்கும். அங்கே சாந்திகரீ கௌரியைப் பூஜித்தால் அவள் அமைதியும் தணிவும் அருள்வாள்.

Verse 18

वरणायास्तटे पूर्वे पूज्यं कुंतीश्वरं नृभिः । तत्पूजनात्प्रजायंते पुत्रा निजकुलोज्ज्वलाः

வரணா நதியின் கிழக்குக் கரையில் மனிதர்கள் குந்தீஸ்வரரை வழிபட வேண்டும். அவரை வழிபட்டால் தம் குலத்தை ஒளிரச் செய்யும் புதல்வர்கள் பிறப்பர்.

Verse 19

कुंतीश्वरादुत्तरतस्तीर्थं वै कापिलो ह्रदः । तत्र वै स्नानमात्रेण वृषभध्वजपूजनात्

குந்தீஸ்வரரின் வடக்கில் ‘காபில ஹ்ரதம்’ எனும் தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கே வெறும் நீராடுதலாலும், வृषபத்வஜன் (சிவன்) வழிபாட்டாலும் புண்ணியம் பெறப்படும்.

Verse 20

राजसूयस्य यज्ञस्य फलं त्वविकलं भवेत् । रोरवादिषु ये केचित्पितरः कोटिसंमिताः

அங்கே ராஜசூய யாகத்தின் முழுமையான, குறையற்ற பலன் கிடைக்கும். மேலும் ரோரவம் முதலான நரகங்களில் உள்ள கோடிக்கணக்கான பித்ருக்கள்…

Verse 21

तत्र श्राद्धे कृते पुत्रैः पितृलोकं प्रयांति ते । आनुसूयेश्वरं लिंगं गोप्रेक्षादुत्तरे मुने

அங்கே புதல்வர்கள் சிராத்தம் செய்தால் அந்தப் பித்ருக்கள் பித்ருலோகத்திற்குச் செல்வர். முனிவரே, கோ-ப்ரேக்ஷாவின் வடக்கில் ‘ஆனுசூயேஸ்வர’ எனும் லிங்கம் நிறுவப்பட்டுள்ளது.

Verse 22

तद्दर्शनाद्भवेत्स्त्रीणां पातिव्रत्य फलं स्फुटम् । तल्लिंगपूर्वदिग्भागे पूज्यः सिद्धिविनायकः

அந்த (ஆனுசூயேஸ்வர) தரிசனமட்டுமே பெண்களுக்கு பத்திவ்ரத்யத்தின் தெளிவான பலனை அளிக்கும். அந்த லிங்கத்தின் கிழக்குப் பகுதியில் சித்திவிநாயகர் வழிபடப்படவேண்டும்.

Verse 23

यां सिद्धिं यः समीहेत स तामाप्नोति तन्नतेः । हिरण्यकशिपोर्लिंगं गणेशात्पश्चिमे ततः

யார் எந்தச் சித்தியை விரும்புகிறாரோ, அவர் அங்கே (சித்திவிநாயகருக்கு) வணங்குவதால் அதைப் பெறுகிறார். அந்த கணேசரின் மேற்கில் ஹிரண்யகசிபுவின் லிங்கம் உள்ளது.

Verse 24

हिरण्यकूपस्तत्रास्ति हिरण्याश्वसमृद्धिकृत्

அங்கே ‘ஹிரண்யகூபம்’ எனும் கிணறு உள்ளது; அது பொன்னும் குதிரைகளும் பெருகும் செல்வத்தை அளிக்கிறது.

Verse 25

मुंडासुरेश्वरं लिंगं तत्प्रतीच्यां च सिद्धिदम् । अभीष्टदं तु नैरृत्यां गोप्रेक्षाद्वृषभेश्वरम्

மேற்கில் முண்டாசுரேஸ்வரன் எனும் லிங்கம் உள்ளது; அது சித்தியை அளிக்கும். கோ-ப்ரேக்ஷாவின் தென்மேற்கில் வ்ருஷபேஸ்வரன், விரும்பிய பலனைத் தருவான்.

Verse 26

मुने स्कंदेश्वरं लिंगं महादेवस्य पश्चिमे । तल्लिंगपूजनान्नृणां भवेन्मम सलोकता

முனிவரே, மகாதேவரின் மேற்கில் ஸ்கந்தேஸ்வரன் எனும் லிங்கம் உள்ளது. அந்த லிங்கத்தை வழிபட்டால் மக்கள் என் உலகில் வாசம் (சலோகதா) பெறுவர்.

Verse 27

तत्पार्श्वतो हि शाखेशो विशाखेशश्च तत्र वै । नैगमेयेश्वरस्तत्र येन्ये नंद्यादयो गणाः

அந்தப் புனிதத் தலத்தின் இருபுறங்களிலும் சாகேசன், விசாகேசன் விளங்குகின்றனர். அங்கேயே நைகமேயேஸ்வரனும், நந்தி முதலிய பிற கணங்களும் துணைவர்களுடன் இருக்கின்றனர்.

Verse 28

तेषामपि हि लिंगानि तत्र संति सहस्रशः । तद्दर्शनाद्भवेत्पुंसां तत्तद्गणसलोकता

அந்தக் கணங்களின் லிங்கங்களும் அங்கே ஆயிரக்கணக்கில் உள்ளன. அவற்றைத் தரிசித்த மாத்திரத்தால் மக்கள் அந்தந்தக் கணங்களின் லோகத்தில் வாசம் பெறுவர்.

Verse 29

नंदीश्वरात्प्रतीच्यां च शिलादेशः कुधीहरः । महाबलप्रदस्तत्र हिरण्याक्षेश्वरः शुभः

நந்தீஸ்வரனின் மேற்கு திசையில் குத்புத்தியை அகற்றும் சிலாதேசன் உள்ளான். அங்கேயே மங்களகரமான ஹிரண்யாக்ஷேஸ்வரன் மகா பலம் அருள்வதாக விளங்குகின்றான்.

Verse 30

तद्दक्षिणेट्टहासाख्यं लिंगं सर्वसुखप्रदम् । प्रसन्नवदनेशाख्यं लिंगं तस्योत्तरे शुभम्

அதன் தெற்கில் ‘அட்டஹாச’ எனப்படும் லிங்கம் உள்ளது; அது எல்லாச் சுகங்களையும் அருளும். அதன் வடக்கில் ‘பிரசன்னவதனேச’ எனப்படும் மங்கள லிங்கம் உள்ளது.

Verse 31

प्रसन्नवदनस्तिष्ठेद्भक्तस्तद्दर्शनाच्छुभात् । तदुत्तरे प्रसन्नोदं कुंडं नैर्मल्यदं नृणाम्

அதன் மங்கள தரிசனத்தால் பக்தனின் முகம் பிரசன்னமாக—அமைதியும் ஒளியும் நிறைந்ததாக—மாறும். அதன் வடக்கில் ‘பிரசன்னோத’ எனப்படும் குண்டம் உள்ளது; அது மனிதர்க்கு தூய்மையை அருளும்.

Verse 32

प्रतीच्यामट्टहासस्य मित्रावरुणनामनी । लिंगे तल्लोकदे पूज्ये महापातकहारिणी

அட்டஹாசத்தின் மேற்குத் திசையில் ‘மித்ராவருண’ எனும் லிங்கம் விளங்குகிறது. தன் திவ்ய லோகத்தை அருளும், லோகதேவர்களால் போற்றப்படும் அந்த லிங்கத்தை வழிபடுதல் மகாபாதகங்களையும் நீக்கும்.

Verse 33

नैरृत्यां चाट्टहासस्य वृद्धवासिष्ठसंज्ञकम् । लिंगं तत्पूजनात्पुंसां ज्ञानमुत्पद्यते महत्

அட்டஹாசத்தின் நைருதி (தென்-மேற்கு) திசையில் ‘விருத்த-வாசிஷ்ட’ எனும் லிங்கம் நிறுவப்பட்டுள்ளது. அதனைப் பூஜிப்பதால் மனிதனுள் மாபெரும் ஆன்மிக ஞானம் உதயமாகிறது.

Verse 34

वसिष्ठेश समीपस्थः कृष्णेशो विष्णुलोकदः । तद्याम्यां याज्ञवल्क्येशो ब्रह्मतेजोविवधर्नः

வாசிஷ்டேசரின் அருகில் ‘கிருஷ்ணேச’ எனும் லிங்கம் உள்ளது; அது விஷ்ணுலோகத்தை அருள்கிறது. அதன் தெற்கில் ‘யாஜ்ஞவல்க்யேச’ லிங்கம் பிரஹ்மதேஜஸை (ஆன்ம ஒளியை) வளர்க்கிறது.

Verse 35

प्रह्लादेश्वरमभ्यर्च्य तत्पश्चाद्भक्तिवर्धनम् । स्वयंलीनः शिवो यत्र भक्तानुग्रहकाम्यया

பிரஹ்லாதேசுவரரை வழிபட்டு அதன் பின் ‘பக்திவர்தன’னைப் பூஜிக்க வேண்டும். அங்கு பக்தர்களுக்கு அருள் செய்ய விரும்பி சிவன் தாமே ‘ஸ்வலீன’ நிலையில் திகழ்கிறார்.

Verse 36

अतः स्वलीनं तत्पूर्वे लिंगं पूज्यं प्रयत्नतः । सदैव ज्ञाननिष्ठानां परमानंदमिच्छताम् । या गतिर्विहिता तेषां स्वलीने सा तनुत्यजाम्

ஆகையால் அதன் கிழக்கில் உள்ள ‘ஸ்வலீன’ லிங்கத்தை முயற்சியுடன் வழிபட வேண்டும். எப்போதும் ஞானநிஷ்டையுடன் பரமானந்தத்தை நாடுவோர்க்கு விதிக்கப்பட்ட முக்தி-கதி எதுவோ, உடலை விட்டு நீங்கும் வேளையில் அதுவே ஸ்வலீனத்தில் கிடைக்கிறது.

Verse 37

वैरोचनेश्वरं लिंगं स्वलीनात्पुरतः स्थितम् । तदुत्तरे बलीशं च महाबलविवर्धनम्

ஸ்வலீனையின் முன்னிலையில் வைரோசனேஸ்வரர் எனும் லிங்கம் நிலைத்துள்ளது. அதன் வடக்கில் மகாபலத்தை வளர்க்கும் பலீச எனும் லிங்கம் உள்ளது.

Verse 38

तत्रैव लिंगं बाणेशं पूजितं सर्वकामदम् । चंद्रेश्वरस्य पूर्वेण लिंगं विद्येश्वराभिधम्

அங்கேயே பாணேச எனும் லிங்கம் உள்ளது; வழிபட்டால் அது எல்லா விருப்பங்களையும் அருளும். சந்திரேஸ்வரரின் கிழக்கில் வித்யேஸ்வரர் எனும் லிங்கம் நிலைத்துள்ளது.

Verse 39

सर्वाविद्याः प्रसन्नाः स्युस्तस्य लिंगस्य सेवनात् । तद्दक्षिणे तु वीरेशो महासिद्धि विधायकः

அந்த லிங்கத்தைச் சேவித்தால் எல்லா கல்வி-வித்யைகளும் அருளுடன் கிடைக்கும். அதன் தெற்கில் மகாசித்தியை அளிக்கும் வீரேசர் எனும் லிங்கம் உள்ளது.

Verse 40

तत्रैव विकटा देवी सर्वदुःखौघमोचनी । पंचमुद्रं महापीठं तज्ज्ञेयं सर्वसिद्धिदम्

அங்கேயே எல்லாத் துயரப் பெருக்குகளிலிருந்தும் விடுவிக்கும் விகடா தேவி உள்ளாள். அங்கே ‘பஞ்சமுத்ரா’ எனும் மகாபீடம் எல்லாச் சித்திகளையும் தருவதாக அறியப்பட வேண்டும்.

Verse 41

तत्र जप्ता महामंत्राः क्षिप्रं सिध्यंति नान्यथा । तत्पीठे वायुकोणे तु संपूज्यः सगरेश्वरः

அங்கே ஜபிக்கப்படும் மகாமந்திரங்கள் விரைவில் சித்தியாகும்; வேறுவிதமாக அல்ல. அந்தப் பீடத்தின் வாயுகோணத்தில் (வடமேற்கு) சகரேஸ்வரரை முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 42

तदर्चनादश्वमेधफलं त्वविकलं भवेत् । तदीशाने च वालीशस्तिर्यग्योनि निवारकः

அவரை வழிபட்டால் அச்வமேத யாகத்தின் குறையாத பலன் கிடைக்கும். மேலும் அந்த பீடத்தின் ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில் வாலீசர் இருந்து, திர்யக்-யோனியில் பிறப்பைத் தடுக்கிறார்.

Verse 43

महापापौघविध्वंसी सुग्रीवेशस्तदुत्तरे । हनूमदीश्वरस्तत्र ब्रह्मचर्यफलप्रदः

மகாபாபக் கூட்டத்தை அழிப்பவர் சுக்ரீவேசர் அதன் வடக்கில் உள்ளார். அங்கேயே ஹனூமதீஸ்வரரும் இருந்து, பிரம்மச்சரியத்தின் பலனை அருள்கிறார்.

Verse 44

महाबुद्धिप्रदस्तत्र पूज्यो जांबवतीश्वरः । आश्विने येश्वरौ पूज्यौ गंगायाः पश्चिमे तटे

அங்கே ஜாம்பவதீஸ்வரர் வழிபடத்தக்கவர்; அவர் மகா புத்தியை அருள்வார். மேலும் கங்கையின் மேற்கு கரையில் அச்வினீ-ஈஸ்வரர்கள் இருவரும் வழிபடத்தக்கவர்கள்.

Verse 45

तदुत्तरे भद्रह्रदो गवां क्षीरेण पूरितः । कपिलानां सहस्रेण सम्यग्दत्तने यत्फलम्

அதன் வடக்கில் புனிதமான பத்ரஹ்ரதம் என்னும் ஏரி உள்ளது; அது பசுக்களின் பாலால் நிரம்பியுள்ளது. கபில (செம்மஞ்சள்) பசுக்கள் ஆயிரத்தை முறையாக தானம் செய்தால் உண்டாகும் புண்ணியம்—

Verse 46

तत्फलं लभते मर्त्यः स्नातो भद्रह्रदे ध्रुवम् । पूर्वाभाद्रपदा युक्ता पौर्णमासी यदा भवेत्

பத்ரஹ்ரதத்தில் நீராடும் மனிதன் நிச்சயமாக அதே பலனை அடைகிறான். குறிப்பாக பூர்வாபாத்ரபதா நட்சத்திரம் கூடிய பௌர்ணமி நாளில்.

Verse 47

तदा पुण्यतमः कालो वाजिमेधफलप्रदः । ह्रद पश्चिम तीरे तु भद्रेश्वर विलोकनात्

அப்போது அந்தக் காலம் மிகப் புண்ணியமானதாகி அசுவமேத யாகத்தின் பலனை அளிக்கும்; ஏரியின் மேற்கு கரையில் பத்திரேஸ்வரரை வெறும் தரிசனம்செய்தாலே அத்தகைய புண்ணியம் உண்டாகும்।

Verse 48

गोलोकं प्राप्नुयात्तस्मात्पुण्यान्नैवात्र संशयः । भद्रेश्वराद्यातुधान्यामुपशांत शिवो मुने

அந்தப் புண்ணியத்தால் அவன் கோலோகத்தை அடைவான்—இதில் ஐயமில்லை. முனிவரே, பத்திரேஸ்வரரிடமிருந்து உபசாந்த-சிவரிடம் செல்ல வேண்டும்।

Verse 49

तस्य लिंगस्य संस्पर्शात्परा शांतिं समृच्छति । उपशांत शिवं लिंगं दृष्ट्वा जन्मशतार्जितम्

அந்த லிங்கத்தைத் தொடுவதால் பரம அமைதி கிடைக்கும். உபசாந்த-சிவ லிங்கத்தைத் தரிசித்தால் நூறு பிறவிகளில் சேர்த்த புண்ணியம் நிறைவு பெறும்।

Verse 50

त्यजेदश्रेयसो राशिं श्रेयोराशिं च विंदति । तदुत्तरे च चक्रेशो योनिचक्र निवारकः

மனிதன் அநலத்தின் குவியலை விட்டு நலத்தின் செல்வத்தை அடைகிறான். அதன் வடக்கில் சக்ரேசர் உள்ளார்; அவர் யோனி-சக்ரம் (கருப்பைப் பிறவி சுழற்சி) நீக்குபவர்।

Verse 51

तदुत्तरे चक्रह्रदो महापुण्यविवर्धनः । स्नात्वा चक्रह्रदे मर्त्यश्चक्रेशं परिपूज्य च

அதன் வடக்கில் சக்ரஹ்ரதம் உள்ளது; அது மகாபுண்ணியத்தை வளர்க்கும். மனிதன் சக்ரஹ்ரதத்தில் நீராடி சக்ரேசரை முறையாகப் பூஜித்தால் (விரும்பிய பலன் பெறுவான்)।

Verse 52

शिवलोकमवाप्नोति भावितेनांतरात्मना । तन्नैरृते च शूलेशो द्रष्टव्यश्च प्रयत्नतः

பக்தியால் பாவிக்கப்பட்டு பரிசுத்தமான உள்ளத்துடன் இருப்பவன் சிவலோகத்தை அடைகிறான். அதன் நைருதி (தென்-மேற்கு) திசையில் உள்ள சூலேசனையும் முயற்சியுடன் தரிசிக்க வேண்டும்.

Verse 53

शूलं तत्र पुरा न्यस्तं स्नानार्थं वरवर्णिनि । ह्रदस्तत्र समुत्पन्नः शूलेशस्याग्रतो महान्

அழகிய நிறமுடையவளே! அங்கே முற்காலத்தில் நீராடுவதற்காக ஒரு திரிசூலம் வைக்கப்பட்டது. அதிலிருந்து சூலேசனின் முன்பாக ஒரு பெரிய ஏரி (ஹ்ரதம்) தோன்றியது.

Verse 54

स्नानं कृत्वा ह्रदे तत्र दृष्ट्वा शूलेश्वरं विभुम् । रुद्रलोकं नरा यांति त्यक्त्वा संसारगह्वरम्

அந்த ஏரியில் நீராடி, எல்லாம் வல்ல சூலேஸ்வரனை தரிசித்து, மக்கள் உலகவாழ்வெனும் ஆழ்ந்த பள்ளத்தை விட்டு ருத்ரலோகத்தை அடைகின்றனர்.

Verse 55

तत्पूर्वतो नारदेन तपस्तप्तं महत्तरम् । लिंगं च स्थापितं श्रेष्ठं कुंडं चापि शुभं कृतम्

அதன் கிழக்கில் நாரதர் மிகப் பெரிய தவத்தை மேற்கொண்டார். அவர் ஒரு சிறந்த லிங்கத்தை நிறுவி, ஒரு மங்களமான குண்டத்தையும் அமைத்தார்.

Verse 56

तत्र कुंडे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा वै नारदेश्वरम् । संसाराब्धिमहाघोरं संतरेन्नात्र संजयः

அங்கே உள்ள குண்டத்தில் நீராடி, நிச்சயமாக நாரதேஸ்வரனை தரிசிப்பவன், மிகக் கொடிய சம்சாரக் கடலைக் கடந்து விடுவான்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 57

नारदेश्वर पूर्वेण दृष्ट्वाऽवभ्रातकेश्वरम् । निर्मलां गतिमाप्नोति पापौघं च विमुंचति

நாரதேச்வரத்தின் கிழக்கில் உள்ள அவப்ராதகேஸ்வரரை தரிசித்தால், பக்தன் நிர்மலமான கதியை அடைந்து பாபப் பெருக்கிலிருந்து விடுபடுவான்।

Verse 58

तदग्रे ताम्रकुंडं च तत्र स्नातो न गर्भभाक् । विघ्नहर्ता गणाध्यक्षस्तद्वायव्ये सुविघ्नहृत्

அதன் முன்னே தாம்ரகுண்டம் உள்ளது. அங்கு நீராடுபவன் மீண்டும் கர்ப்பப் பிறவிக்குள் செல்லான். அதன் வடமேற்கில் வி஘்நஹர்த்தா கணாத்யக்ஷரும், அங்கேயே சுவி஘்நஹ்ருத் என்பவரும் விளங்குகின்றனர்।

Verse 59

तत्र विघ्नहरं कुंडं तत्र स्नातो न विघ्नभाक् । अनारकेश्वरं लिंगं तदुदग्दिशि चोत्तमम्

அங்கே வி஘்நஹரக் குண்டம் உள்ளது; அதில் நீராடுபவன் தடைகளால் பாதிக்கப்படான். அதன் வடதிசையில் ‘அனாரகேஸ்வர’ எனும் சிறந்த லிங்கம் நிலைத்துள்ளது।

Verse 60

कुंडं चानारकाख्यं वै तत्र स्नातो न नारकी । वरणायास्तटे रम्ये वरणेशस्तदुत्तरे

‘அனாரக’ எனப்படும் குண்டமும் உள்ளது; அங்கு நீராடுபவன் நரகப் பாதைக்கு ஆளாகான். வரணா நதியின் அழகிய கரையில், அதன் வடக்கில் வரணேசர் விளங்குகிறார்।

Verse 61

तत्र पाशुपतः सिद्धस्त्वक्षपादो महामुने । अनेनैव शरीरेण शाश्वतीं सिद्धिमागतः

அங்கே, ஓ மகாமுனியே, பாசுபத சித்தர் அக்ஷபாதர் இந்த உடலோடேயே நித்திய சித்தியை அடைந்தார்।

Verse 62

तत्पश्चिमे च शैलेशः परनिर्वाणकामदः । कोटीश्वरं तु तद्याम्यां लिंगं शाश्वतसिद्धिदम्

அதன் மேற்கில் ஷைலேசர் உள்ளார்; அவர் பரம நிர்வாண விருப்பத்தை அருள்வார். அதன் தெற்கில் கோடீஸ்வர லிங்கம் உள்ளது; அது நித்திய சித்தியை வழங்கும்.

Verse 63

कोटितीर्थे ह्रदे स्नात्वा कोटीशं परिपूज्य च । गवां कोटिप्रदानस्य फलमाप्नोति मानवः

கோடிதீர்த்தக் குளத்தில் நீராடி, கோடீசனை முறையாக வழிபட்டால், மனிதன் கோடி பசுதானத்தின் பலனுக்கு ஒப்பான புண்ணியத்தை அடைவான்.

Verse 64

महाश्मशानस्तंभोस्ति कोटीशाद्वह्निदिक्स्थितः । तस्मिन्स्तंभे महारुद्रस्तिष्ठते चोमया सह

கோடீசனின் அக்னித் திசையில் (கிழக்கில்) மகாச்மசானத் தூண் ஒன்று உள்ளது. அந்தத் தூணில் உமையுடன் மகாருத்ரர் தங்கியுள்ளார்.

Verse 65

तं स्तंभं समलंकृत्य नरस्तत्पदमाप्नुयात् । तत्रैव तीर्थं परमं कपालेश समीपतः

அந்தத் தூணை முறையாக அலங்கரித்தால் மனிதன் அந்தப் பரம பதத்தை அடைவான். அங்கேயே கபாலேசரின் அருகில் உயர்ந்த தீர்த்தம் உள்ளது.

Verse 66

कपालमोचनं नाम तत्र स्नातोऽश्वमेधभाक् । ऋणमोचनतीर्थं तु तदुदग्दिशि शोभनम्

அது ‘கபாலமோசனம்’ எனப் பெயர் பெற்றது; அங்கே நீராடுபவன் அச்வமேத யாகத்தின் பலனை அடைவான். அதன் வடக்கில் அழகிய ‘ருணமோசன தீர்த்தம்’ உள்ளது; அது கடன்களிலிருந்து விடுவிக்கும்.

Verse 67

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा मुक्तो भवति चर्णतः । तत्रैवांगारकं तीर्थं कुंडं चांगारनिर्मलम्

அந்தத் தீர்த்தத்தில் நீராடினால் மனிதன் சேர்த்துக் கொண்ட கர்மப் பந்தத்திலிருந்து விடுபடுவான். அங்கேயே புகழ்பெற்ற அங்காரக தீர்த்தமும், ‘அங்கார-நிர்மல’ எனப்படும் மிகப் புனிதக் குளமும் உள்ளது.

Verse 68

स्नात्वांगारक तीर्थे तु भवेद्भूयो न गर्भभाक् । अंगारवारयुक्तायां चतुर्थ्यां स्नाति यो नरः । व्याधिभिर्नाभि भूयेत न च दुःखी कदाचन

அங்காரக தீர்த்தத்தில் நீராடினால் மீண்டும் கர்ப்பவாசம் (மறுபிறவி) ஏற்படாது. செவ்வாயுடன் கூடிய சதுர்த்தி நாளில் அங்கே நீராடுபவன் நோய்களால் பாதிக்கப்படான்; எப்போதும் துயருறான் அல்லன்.

Verse 69

विश्वकर्मेश्वरं लिंगं ज्ञानदं च तदुत्तरे । महामुंडेश्वरं लिंगं तस्य दक्षिणतः शुभम्

அதன் வடக்கில் ‘விஸ்வகர்மேஸ்வர’ எனும் லிங்கம் உள்ளது; அது ஞானம் அருள்வது. அதன் தெற்கில் புனிதமான ‘மஹாமுண்டேஸ்வர’ எனும் லிங்கம் விளங்குகிறது.

Verse 70

कूपः शुभोद नामापि स्नातव्यं तत्र निश्चितम् । तत्र मुंडमयी माला मया क्षिप्तातिशोभना

அங்கே ‘சுபோதா’ எனும் கிணறும் உள்ளது; அதில் நீராடுதல் நிச்சயமாக விதிக்கப்பட்டது. அங்கேயே நான் மண்டையோடுகளால் ஆன மிக அழகிய மாலையை அர்ப்பணித்தேன்.

Verse 71

महामुंडा ततो देवी समुत्पन्नाघहारिणी । खट्वांगं च धृतं तत्र खट्वांगेशस्ततोभवत्

பின்னர் பாபங்களை நீக்கும் ‘மஹாமுண்டா’ தேவி அங்கே வெளிப்பட்டாள். அங்கேயே கட்வாங்கம் (கபாலத் தண்டு) தாங்கப்பட்டது; அதனால் இறைவன் ‘கட்வாங்கேச’ எனப் புகழ்பெற்றான்.

Verse 72

निष्पापो जायते मर्त्यः खट्वांगेश विलोकनात् । भुवनेशस्ततो याम्यां कुंडं च भुवनेश्वरम्

கட்வாங்கேசரை வெறும் தரிசனமட்டுமே செய்தால் மனிதன் பாவமற்றவன் ஆகிறான். அதன் தெற்கில் புவனேசர், மேலும் ‘புவனேஸ்வர’ எனும் குளமும் உள்ளது.

Verse 73

तत्र कुंडे नरः स्नातो भुवने शोभवेन्नरः । तद्याम्यां विमलेशश्च कुंडं च विमलोदकम्

அந்தக் குளத்தில் நீராடினால் மனிதன் உலகங்களில் ஒளிவீசி மதிப்புப் பெறுவான். அதன் தெற்கில் விமலேசர் மற்றும் ‘விமலோதகம்’ எனும் குளம் உள்ளது.

Verse 74

तत्र स्नात्वा विलोक्येशं विमलो जायते नरः । तत्र पाशुपतः सिद्धस्त्र्यंबको नाम नामतः

அங்கே நீராடி இறைவனைத் தரிசித்தால் மனிதன் தூய்மையடைகிறான். அங்கே ‘த்ர்யம்பக’ என்ற பெயரால் புகழ்பெற்ற பாசுபத சித்தரும் உள்ளார்.

Verse 75

तदग्रे च कणादेशस्तत्र पुण्योदकः प्रहिः । स्नात्वा काणादकूपे यः कणादेशं समर्चयेत्

அதன் முன்புறம் கணாதேசர் உள்ளார்; அங்கே புனித நீருள்ள ஒரு கிணறும் உள்ளது. கணாதக் கிணற்றில் நீராடி கணாதேசரை முறையாக வழிபடுபவன்…

Verse 76

विधिपूर्वं तदभ्यर्च्य प्राप्नुयाच्छिवमंदिरम् । शुभेश्वरश्च तद्याम्यां महाशुभफलप्रदः

அவரை விதிப்படி வழிபட்டால் பக்தன் சிவமந்திரம்/சிவதாமத்தை அடைவான். அதன் தெற்கில் சுபேசர் உள்ளார்; அவர் மிகச் சிறந்த நல்விளைவை அருள்வார்.

Verse 77

तत्र सिद्धः पाशुपतः कपिलर्षिर्महातपाः । तत्रास्ति हि गुहा रम्या कपिलेश्वर संनिधौ

அங்கே பாசுபத மார்க்கத்தில் सिद्धி பெற்ற மகாதபஸ்வி கபில முனிவர் தங்குகிறார். கபிலேஸ்வரரின் சன்னிதியில் ஒரு இனிய குகையும் உள்ளது.

Verse 78

तां गुहां प्रविशेद्यो वै न स गर्भे विशेत्क्वचित् । तत्र यज्ञोदकूपोस्ति वाजिमेधफलप्रदः

அந்த குகையில் யார் நுழைகிறாரோ, அவர் இனி எங்கும் மீண்டும் கர்ப்பத்தில் புகார். அங்கே ‘யஜ்ஞோத’ எனும் கிணறு உள்ளது; அது அச்வமேத யாகத்தின் பலனை அளிக்கும்.

Verse 79

ओंकार एष एवासावादिवर्णमयात्मकः । मत्स्योदर्युत्तरे कूले नादेशस्त्वहमेव च

இதுவே ஓங்காரம்; ஆதியெழுத்து மயமான இயல்புடையது. மತ್ಸ்யோதரியின் வடகரையில் நானே ‘நாதேசன்’ ஆக இருக்கிறேன்.

Verse 80

नादेशः परमं ब्रह्म नादेशः परमा गतिः । नादेशः परमं स्थानं दुःखसंसारमोचनम्

நாதேசனே பரம்பிரம்மம்; நாதேசனே பரமகதி. நாதேசனே பரமஸ்தானம்; துயரமிகு சம்சாரத்திலிருந்து விடுதலை அளிப்பவன்.

Verse 81

कदाचित्तस्य देवस्य दर्शने याति जाह्नवी । मत्स्योदरी सा कथिता स्नानं पुण्यैरवाप्यते

சில வேளைகளில் அந்த தேவனை தரிசிக்க ஜாஹ்னவி (கங்கை) அங்கே செல்கிறாள். அவளே ‘மத்ஸ்யோதரி’ என அழைக்கப்படுகிறாள்; அங்கே நீராடினால் மஹாபுண்ணியம் கிடைக்கும்.

Verse 82

मत्स्योदरी यदा गंगा पश्चिमे कपिलेश्वरम् । समायाति महादेवि तदा योगः सुदुर्लभः

ஓ மகாதேவி! மತ್ಸ்யோதரியில் கங்கை மேற்குத் திசையில் கபிலேஸ்வரத்தை அடையும் போது, மிக அரிதான யோகச் சேர்க்கை நிகழ்கிறது.

Verse 83

उद्दालकेश्वरं लिंगमुदीच्यां कपिलेश्वरात् । तद्दर्शनेन संसिद्धिः परा सर्वैरवाप्यते

கபிலேஸ்வரத்தின் வடக்கில் ‘உத்தாலகேஸ்வர’ எனும் லிங்கம் உள்ளது; அதன் தரிசனத்தால் அனைவரும் பரம சித்தியை அடைகின்றனர்.

Verse 84

तदुत्तरे बाष्कुलीशं लिंगं सर्वार्थसिद्धिदम् । बाष्कुलीशाद्दक्षिणतो लिंगं वै कौस्तुभेश्वरम्

அதன் வடக்கில் ‘பாஷ்குலீச’ எனும் லிங்கம் உள்ளது; அது எல்லா நோக்கங்களுக்கும் சித்தி அளிக்கும். பாஷ்குலீசின் தெற்கில் ‘கௌஸ்துபேஸ்வர’ லிங்கம் உள்ளது.

Verse 85

तस्यार्चनेन रत्नौघैर्न वियुज्येत कर्हिचित् । शंकुकर्णेश्वरं लिंगं कौस्तुभेश्वरदक्षिणे

அதனை வழிபட்டால் ஒருவர் எந்நேரமும் ரத்தினக் குவியல்களிலிருந்து பிரியார்; கௌஸ்துபேஸ்வரத்தின் தெற்கில் ‘சங்குகர்ணேஸ்வர’ லிங்கம் உள்ளது.

Verse 86

संसेव्य परमं ज्ञानं लभेदद्यापि साधकः । अघोरेशो गुहाद्वारि कूपस्तस्योत्तरे शुभः

அதனை பக்தியுடன் சேவித்தால் சாதகர் இன்றும் பரம ஞானத்தைப் பெறுவார்; குகை வாயிலில் ‘அகோரேச’ லிங்கம் உள்ளது, அதன் வடக்கில் மங்களமான கிணறு உள்ளது.

Verse 87

अघोरोद इति ख्यातो वाजिमेधफलप्रदः । गर्गेशो दमनेशश्च तत्र लिंगद्वयं शुभम्

இது ‘அகோரோத’ எனப் புகழ்பெற்றது; அச்வமேத யாகத்தின் பலனை அளிப்பது. அங்கே கர்கேசர், தமனேசர் எனும் இரு மங்கள லிங்கங்கள் உள்ளன.

Verse 88

अनेनैवेह देहेन यत्र तौ सिद्धिमापतुः । तल्लिंगयोः समर्चातः सिद्धिर्भवति वांछिता

இதே உடலோடு, அவர்கள் இருவரும் சித்தி அடைந்த அந்த இடத்தில்—அந்த லிங்கங்களை முறையாக வழிபட்டால் விரும்பிய சித்தி நிச்சயமாக உண்டாகும்.

Verse 89

तद्दक्षिणे महाकुंडं रुद्रावास इति स्मृतम् । तत्र रुद्रेशमभ्यर्च्य कोटिरुद्रफलं लभेत्

அதன் தெற்கில் ‘ருத்ராவாசம்’ என நினைவுகூரப்படும் மகா குண்டம் உள்ளது. அங்கே ருத்ரேசரை வழிபட்டால் கோடிருத்ரத்தின் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 90

चतुर्दशी यदापर्णे रुद्रनक्षत्र संयुता । तदा पुण्यतमः कालस्तस्मिन्कुंडे महाफलः

சதுர்தசி ‘பர்ண’ நாளில் வந்து ருத்ர நக்ஷத்திரத்துடன் சேர்ந்தால், அந்தக் காலம் மிகப் புண்ணியமானது; அந்தக் குண்டத்தில் மகாபலன் தரும்.

Verse 91

रुद्रकुंडे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा रुद्रेश्वरं विभुम् । यत्रतत्र मृतो वापि रुद्रलोकमवाप्नुयात्

ருத்ரகுண்டத்தில் நீராடி, வல்லமைமிகு ருத்ரேசுவரரை தரிசித்தால், மனிதன் எங்கே இறந்தாலும் ருத்ரலோகத்தை அடைவான்.

Verse 92

रुद्रस्य नैरृते भागे लिंगं तत्र महालयम् । तदग्रे पितृकूपोस्ति पितॄणामालयः परः

ருத்ரனின் வளாகத்தின் தென்மேற்கு பகுதியில் ‘மஹாலயம்’ எனும் லிங்கம் நிறுவப்பட்டுள்ளது. அதன் முன் பித்ருகூபம் உள்ளது; அது பித்ருக்களின் பரம வாசஸ்தலம்.

Verse 93

तत्र श्राद्धं नरः कृत्वा पिंडान्कूपे परिक्षिपेत् । एकविंशकुलोपेतः श्राद्धकृद्रुद्रलोकभाक्

அங்கே ஸ்ராத்தம் செய்து, பிண்டங்களை அந்தக் கூபத்தில் சமர்ப்பிக்க வேண்டும். அவ்வாறு ஸ்ராத்தம் செய்தவன் தன் இருபத்தொன்று தலைமுறைகளுடன் ருத்ரலோகப் பங்காளியாகிறான்.

Verse 94

तत्र वैतरणी नाम दीर्घिका पश्चिमानना । तस्यां स्नातो नरो देवि नरकं नैव गच्छति

அங்கே ‘வைதரணி’ எனப்படும் மேற்கு நோக்கிய நீண்ட குளம் உள்ளது. தேவி, அதில் நீராடுபவன் நரகத்திற்குச் செல்லவே மாட்டான்.

Verse 95

बृहस्पतीश्वरं लिंगं रुद्रकुंडाच्च पश्चिमे । गुरुपुष्यसमायोगे दृष्ट्वा दिव्यां लभेद्गिरम्

ருத்ரகுண்டத்தின் மேற்கில் ப்ருஹஸ்பதீஸ்வர லிங்கம் உள்ளது. குரு–புஷ்ய யோகம் நேரில் அதன் தரிசனத்தால் தெய்வீக வாக்கு கிடைக்கும்.

Verse 96

रुद्रावासाद्दक्षिणतः कामेशं लिंगमुत्तमम् । तद्दक्षिणे महाकुंडं स्नानाच्चिंतित कामदम्

ருத்ராவாசத்தின் தெற்கில் ‘காமேச’ எனும் சிறந்த லிங்கம் உள்ளது. அதன் தெற்கில் மஹாகுண்டம்; அங்கே நீராடினால் நினைத்த விருப்பம் நிறைவேறும்.

Verse 97

चैत्रशुक्ल त्रयोदश्यां तत्र यात्रा च कामदा । नलकूबर लिंगं च प्राच्यां कामेश्वराच्छुभम्

சைத்திர சுக்ல திரயோதசியன்று அங்கு செய்யும் யாத்திரை விரும்பிய ஆசைகளை நிறைவேற்றும். சுபமான காமேஸ்வரரின் கிழக்கில் நலகூபரன் எனப்படும் புனித, ஒளிமிகு லிங்கம் உள்ளது.

Verse 98

तदुत्तरे पांडवानां पंचलिंगानि सन्मुदे । संवर्तेशस्तदग्रे च श्वेतेशस्तस्य पश्चिमे

அதன் வடக்கில் மிகச் சுபமான இடத்தில் பாண்டவர்களின் ஐந்து லிங்கங்கள் உள்ளன. முன்புறத்தில் ஸம்வர்தேசர்; அதன் மேற்கில் ஸ்வேதேசர் இருக்கிறார்.

Verse 99

अज्ञानध्वांतपटलीं हरतस्तौ समर्चितौ । तद्दक्षिणेध्वकेशश्च दृष्टो मोहविनाशनः

அந்த இரண்டும் முறையாகப் பூஜிக்கப்படுகின்றன; அவை அறியாமையின் அடர்ந்த இருளை அகற்றுகின்றன. அதன் தெற்கில் த்வகேசர்; அவரைக் காண்பதாலேயே மயக்கம் அழிகிறது.

Verse 100

तत्र सिद्धीश्वरं लिंगं महासिद्धिसमर्पकम् । तत्रैव मंडलेशश्च मंडलेशपदप्रदः

அங்கு சித்தீஸ்வரர் எனும் லிங்கம் உள்ளது; அது மகா சித்திகளை அருள்கிறது. அங்கேயே மண்டலேசரும் உள்ளார்; ‘மண்டலேச’ பதவியை வழங்குபவர்.

Verse 110

चामरासक्तहस्ताभिर्दिव्यस्त्रीभिश्च वीज्यते । यदा मत्स्योदरीं यांति स्वर्गलोकाद्दिवौकसः । तदा तेनैव मार्गेण यांति स्त्रीभिर्वृताः सुखम्

சாமரம் ஏந்திய தெய்வப் பெண்கள் அவரை விசிறி சேவை செய்கின்றனர். ஸ்வர்கலோக வாசிகள் ஸ்வர்கத்திலிருந்து மத்ஸ்யோதரிக்குச் செல்லும் போது, அதே வழியிலே பெண்களால் சூழப்பட்டு இன்பமாகச் செல்கின்றனர்.

Verse 120

आग्नेयं नाम कुंडं च तत्पूर्वेग्निसलोकदम् । आग्नेयेश्वरतः प्राच्यां कुंडं तद्दक्षिणे शुभम्

இங்கே ‘ஆக்நேய’ எனப்படும் குண்டம் உள்ளது; அதன் கிழக்கில் அக்னிலோகத்தை அளிக்கும் மற்றொரு குண்டம் உள்ளது. ஆக்நேயேஸ்வரரின் கிழக்கில் ஒரு குண்டம், அதன் தெற்கில் மிகச் சுபமான குண்டம் உள்ளது.

Verse 130

अपराधसहस्रं तु नश्येत्तस्य समर्चनात्

அதனை முறையாகச் சம்யக் ஆராதித்தால், நிச்சயமாக ஆயிரம் அபராதங்கள் அழியும்.

Verse 140

तदुत्तरे हलीशेशः सर्वव्याधिनिपूदनः । शिवेश्वरः शिवकरस्तुंगनाम्नश्च दक्षिणे

அதன் வடக்கில் ஹலீஷேசர் உள்ளார்; அவர் எல்லா நோய்களையும் அழிப்பவர். தெற்கில் சிவேஸ்வரர் உள்ளார்—சுபம் அளிப்பவர்—‘ஸ்துங்க’ என்ற பெயராலும் புகழ்பெற்றவர்.

Verse 150

तत्र जागरणं कृत्वाऽशोकाष्टम्यां मधौ नरः । न जातु शोकं लभते सदानंदमयो भवेत्

மது மாதம் (சைத்திரம்) அசோகாஷ்டமி நாளில் அங்கே ஜாகரணம் செய்தால், மனிதன் இனி ஒருபோதும் துயரை அடையான்; என்றும் ஆனந்தமயனாக இருப்பான்.

Verse 160

तदुत्तरे मतंगेशो गानविद्याप्रबोधकः । मतंगेशस्य वायव्ये नानालिंगानि सर्वतः

அதன் வடக்கில் மதங்கேசர் உள்ளார்; அவர் கானவித்தையை விழிப்பூட்டுபவர். மதங்கேசரின் வாயவ்ய (வடமேற்கு) திசையில் எங்கும் பல லிங்கங்கள் உள்ளன.

Verse 170

ग्रहणानंतरे स्नानं दंडखातेति पुण्यदम् । जैगीषव्य गुहा तत्र तत्र लिंगं तदाह्वयम्

கிரகணத்திற்குப் பின் உடனே அங்கே நீராடுதல் மிகப் புண்ணியத்தை அளிக்கும்; அந்தத் திருத்தலம் ‘தண்டகாத’ எனப் புகழ்பெற்றது. அங்கேயே ஜைகீஷவ்யரின் குகை உள்ளது; அங்கு நிறுவப்பட்ட லிங்கமும் அதே பெயரால் பிரசித்தம்.

Verse 180

तदीशानेवधूतेशो योगज्ञानप्रवर्तकः । तीर्थं चैवावधूतेशं सर्वकल्मषनाशकृत्

அதன் ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில் அவதூதேசர் விளங்குகிறார்; அவர் யோகஞானத்தைத் தூண்டுபவர். அங்கேயே அவதூதேச தீர்த்தமும் உள்ளது; அது எல்லா மாசுகளையும் நீக்கும்.

Verse 190

तदुत्तरे चर्चिकाया देव्याः संदर्शनं शुभम् । रेवतेश्वर लिंगं च चर्चिकाग्रेण शांतिकृत्

அதன் வடக்கில் தேவியான சர்ச்சிகையின் மங்கள தரிசனம் கிடைக்கும். அங்கே ரேவதேஸ்வர லிங்கமும் உள்ளது; சர்ச்சிகையின் சன்னிதியில் அதனை அணுகினால் அமைதியும் சமாதானமும் அருளப்படும்.

Verse 200

चित्रगुप्तेश्वरं लिंगं तदुदीच्यामघापहम् । चित्रगुप्तेश्वरात्पश्चाद्यो दृढेशो महाफलः

அதன் வடக்கில் சித்ரகுப்தேஸ்வர லிங்கம் உள்ளது; அது பாவங்களை நீக்கும். சித்ரகுப்தேஸ்வரத்திற்கு அப்பால் த்ருடேசர் உள்ளார்; அவர் மகத்தான பலனை அருள்வார்.

Verse 210

तदग्रे तारकेशश्च तदग्रे स्वर्णभारदः । तदुत्तरे मरुत्तेशः शक्रेशश्च तदग्रतः

மேலும் முன்னே தாரகேசர் உள்ளார்; அதற்கும் முன்னே ஸ்வர்ணபாரதர் உள்ளார். அதன் வடக்கில் மருத்தேசர் உள்ளார்; அதன் முன்புறம் சக்ரேசரும் விளங்குகிறார்.

Verse 220

देवस्य दक्षिणे भागे तत्र वापी शुभोदका । तदंबुप्राशनं नृणामपुनर्भवहेतवे

தேவனின் தெற்கு பக்கத்தில் நல்வளமுடைய நீருள்ள ஒரு கிணறு உள்ளது. அந்த நீரைப் பருகுதல் மனிதர்க்கு மறுபிறவியிலிருந்து விடுதலைக்குக் காரணமாகும்.

Verse 230

अलर्केशः समभ्यर्च्यः शुक्रेशात्पूर्वदिक्स्थितः । मदालसेश्वरस्तत्र तत्पूर्वे सर्वविघ्नहृत्

சுக்ரேசரின் கிழக்குத் திசையில் அமைந்த அலர்கேசரை முறையாக வழிபட வேண்டும். அங்கேயே மதாலசேஸ்வரரும் உள்ளார்; அவரின் கிழக்கில் (இருப்பவர்) எல்லா தடைகளையும் அகற்றுவார்.

Verse 240

विशालाक्षीश्वरं लिंगं तत्रैव क्षेत्रवस्तिदम् । जरासंधेश्वरं लिंगं तद्याम्यां ज्वरनाशनम्

அங்கேயே விசாலாக்ஷீஸ்வர லிங்கம் உள்ளது; அது க்ஷேத்திரத்தில் (காசியில்) வாசமும் நிலைத்தன்மையும் அளிக்கிறது. தெற்குத் திசையில் ஜராசந்தேஸ்வர லிங்கம் உள்ளது; அது காய்ச்சலை அழிக்கிறது.

Verse 250

तद्दक्षिणे च केदारो रुद्रानुचरताप्रदः । चंद्रसूर्यान्वयैर्भूपैः केदाराद्दक्षिणापथे

அதன் தெற்கில் கேதாரம் உள்ளது; அது ருத்ரனின் அனுசரராகும் நிலையை அருள்கிறது. கேதாரத்திலிருந்து தெற்கு வழியில் சந்திர-சூரிய வம்ச அரசர்களுடன் தொடர்புடைய தீர்த்தத் தலங்கள் உள்ளன.

Verse 260

यात्रया सर्व लिंगानां यत्फलं तदवाप्यते । तपसश्चापि योगस्य सिद्धिदा साऽवनीपरा

இந்த யாத்திரையால் எல்லா லிங்கங்களின் தரிசன-பூஜையால் கிடைக்கும் பலன் அதேபோலவே பெறப்படுகிறது. பூமியில் இவ்வுயர்ந்த யாத்திரை தவமும் யோகமும் நிறைவேறச் செய்யும்.

Verse 270

स्वर्गापवर्गयोर्दात्री दृष्टा देहांतसेविता । मम प्रियतमा देवि त्वमेव तपसो बलात्

தேவி! நீயே ஸ்வர்க்கமும் அபவர்க்கமும் (மோக்ஷமும்) அளிப்பவள்; உடல் முடிவுவரை உன்னைத் தேடி தரிசித்து சேவிக்க வேண்டும். தவவலத்தால் நீயே எனது பரமப் பிரியை.

Verse 280

सर्वलिंगमयाध्यायं योऽमुं नित्यं जपेत्सुधीः । न तं यमो न तं दूता नैनमंहोपि बाधते

எல்லா லிங்கங்களாலும் நிறைந்த இந்த அத்தியாயத்தை ஞானி தினமும் ஜபித்தால், யமனும் அவனைப் பிடிக்கமாட்டான்; யமதூதரும் அல்ல; பாவமும் அவனைத் துன்புறுத்தாது.

Verse 290

महापापानि पापानि ज्ञाताज्ञातानि भूरिशः । उपपापानि पापानि मनोवाक्कायजान्यपि

மகாபாவங்களும் சாதாரண பாவங்களும்—அறிந்தும் அறியாமலும் எண்ணற்ற வகைகளில்—உபபாவங்களும், மனம்-வாக்கு-காயம் மூலம் பிறக்கும் பாவங்களும் (அனைத்தும் இதில் அடங்கும்).

Verse 297

स्कंद उवाच । इति नंदिवचः श्रुत्वा देवो देवी समायुतः । दिव्यं रथं समारुह्य निर्जगाम त्रिविष्टपात्

ஸ்கந்தன் கூறினான்—நந்தியின் சொற்களை கேட்டபின், தேவன் தேவியுடன் கூடி தெய்வ ரதத்தில் ஏறி, திரிவிஷ்டபம் (ஸ்வர்க்கம்) இலிருந்து புறப்பட்டான்.