Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 57
साक्षाच्च सर्वे मंत्रा वै साक्षाद्यज्ञपुमानसौ । आचार्यपदवीमेष देवाचार्यः स्वयं चरेत् । साक्षाद्ब्रह्मा स्वयं चैष भृगुर्वै कर्मकांडवित्
sākṣācca sarve maṃtrā vai sākṣādyajñapumānasau | ācāryapadavīmeṣa devācāryaḥ svayaṃ caret | sākṣādbrahmā svayaṃ caiṣa bhṛgurvai karmakāṃḍavit
அனைத்து மந்திரங்களும் சாக்ஷாத் முன்னிலையாக இருக்க வேண்டும்; யஜ்ஞபுருஷனும் தாமே வெளிப்பட வேண்டும். ஆசார்யப் பதவியை தேவாசார்யரே தாமே நடத்த வேண்டும். பிரம்மாவும் தாமே இருக்க வேண்டும்; கர்மகாண்டம் அறிந்த ப்ருகுவும் கூட।
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa norm)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: null
Scene: A cosmic yajña: luminous mantras as personified syllabic beings hover; Yajña-Puruṣa stands radiant; a divine guru officiates; Brahmā and Bhṛgu sit as authoritative witnesses.
FAQs
True ritual legitimacy is extraordinarily rare; it requires flawless mantra, realized yajña-spirit, and unimpeachable priestly authority.
Though not naming a tirtha, the teaching reflects Kāśī-khaṇḍa’s dharmic lens: in Kāśī, inner truth outweighs mere ceremonial display.
An extreme benchmark for yajña: mantras, Yajña-person, divine ācārya, Brahmā, and Bhṛgu should be present in person.