महोदरेश्वरं दृष्ट्वा वाराणस्यां द्विजोत्तम । कदाचिदपि वै मातुः प्रविशेन्नौदरीं दरीम्
mahodareśvaraṃ dṛṣṭvā vārāṇasyāṃ dvijottama | kadācidapi vai mātuḥ praviśennaudarīṃ darīm
ஹே த்விஜோத்தமா, வாராணசியில் மகோதரேஸ்வரனைத் தரிசித்தவன் இனி எந்நேரமும் தாயின் கருப்பை-குகையில் மீண்டும் புகவே கூடாது (அதாவது மறுபிறவி இல்லை)।
Skanda (deduced from Kāśīkhaṇḍa dialogue context)
Tirtha: Mahodareśvara
Type: kshetra
Listener: Agastya (Kumbhaja) / addressed ‘dvijottama’ within the verse
Scene: A pilgrim-brāhmaṇa beholds Mahodareśvara in Kāśī; behind him, a symbolic dark cavern shaped like a womb recedes, signifying saṁsāra left behind; the shrine radiates calm release.
True encounter with the sacred in Kāśī is portrayed as a liberating grace that breaks the cycle of rebirth.
Mahodareśvara in Vārāṇasī (Kāśī).
Darśana (reverent viewing) of the Mahodareśvara liṅga is highlighted as spiritually transformative.