Adhyaya 20

Verse 1

अगस्त्य उवाच । कात्यायनेय कथय नंदिना विश्वनंदिना । यथा व्यापारिता देव्यो देवदेवनिदेशतः

அகஸ்தியர் கூறினார்—காத்யாயனேயா! தேவர்களின் தேவனின் ஆணைப்படி நந்தி, விஷ்வநந்தி தேவியரை எவ்வாறு பணிக்கமர்த்தினார், அதை எனக்குச் சொல்।

Verse 2

अविमुक्तस्य रक्षार्थं यत्र या देवताः स्थिताः । प्रसादं कुरु मे देव ताः समाचक्ष्व तत्त्वतः

அவிமுக்தத்தைப் பாதுகாக்க எங்கு எந்த தேவதைகள் நிலைத்துள்ளனரோ, தேவா! என்மேல் அருள் புரிந்து, அவற்றைத் தத்துவமாக விரிவாகச் சொல்லும்।

Verse 3

इत्यगस्त्युदितं श्रुत्वा महादेवतनूद्भवः । कथयामास या यत्र स्थिताऽनंदवने मुदा

அகஸ்தியர் சொன்னதை கேட்ட மகாதேவரின் உடலிலிருந்து தோன்றியவன் (நந்தி), ஆனந்தவனத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் எந்த தேவதை எங்கு நிலைத்திருக்கிறாள் என்பதை விவரிக்கத் தொடங்கினான்।

Verse 4

स्कंद उवाच । वाराणस्यां विशालाक्षी क्षेत्रस्य परमेष्टदा । विशालतीर्थं गंगायां कृत्वा पृष्ठे व्यवस्थिता

ஸ்கந்தர் கூறினார்—வாரணாசியில் விசாலாட்சி இப்புனிதக் க்ஷேத்திரத்தின் பரம அதிஷ்டாத்ரி தேவியாவாள். கங்கையில் விசால தீர்த்தத்தை நிறுவி, அங்கே காவல்-சன்னிதியாக நிலைத்திருக்கிறாள்.

Verse 5

स्नात्वा विशालतीर्थे वै विशालाक्षीं प्रणम्य च । विशालां लभते लक्ष्मीं परत्रेह च शर्मदाम्

உண்மையாக விசால தீர்த்தத்தில் நீராடி, விசாலாட்சியை வணங்கினால், இம்மையிலும் மறுமையிலும் அமைதி அளிக்கும் விரிந்த செல்வம் (லக்ஷ்மி) கிடைக்கும்.

Verse 6

भाद्रकृष्णतृतीयायामुपोषणपरैर्नृभिः । कृत्वा जागरणं रात्रौ विशालाक्षीसमीपतः

பாத்ரபத மாதத்தின் கிருஷ்ணபக்ஷ த்ரிதீயை அன்று, உபவாசத்தில் நிலைத்தோர் விசாலாட்சியின் அருகில் இரவு விழிப்பை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 7

प्रातर्भोज्याः प्रयत्नेन चतुर्दशकुमारिकाः । अलंकृता यथाशक्त्या स्रगंबरविभूषणैः

காலையில் முயற்சியுடன் பதினான்கு கன்னியருக்கு உணவு அளிக்க வேண்டும்; மேலும் இயன்ற அளவு மாலைகள், ஆடைகள், அணிகலன்களால் அலங்கரிக்க வேண்டும்.

Verse 8

विधाय पारणं पश्चात्पुत्रभृत्यसमन्वितैः । सम्यग्वाराणसीवासफलं लभ्येत कुंभज

பின்னர் மகன்களும் பணியாளர்களும் உடன் முறையாக பாரணை (நிறைவு உணவு) செய்து, ஓ கும்பஜ (அகஸ்தியரே)! வாரணாசி வாசத்தின் முழுப் பயனையும் உண்மையாகப் பெறுவர்.

Verse 9

तस्यां तिथौ महायात्रा कार्या क्षेत्रनिवासिभिः । उपसर्ग प्रशांत्यर्थं निर्वाणकमलाप्तये

அந்தப் புனிதத் திதியில் காசீக் க்ஷேத்திர வாசிகள் மகாயாத்திரை செய்ய வேண்டும்; அபாயங்கள் தணிந்து நிர்வாணக் கமலம் பெறுவதற்காக।

Verse 10

वाराणस्यां विशालाक्षी पूजनीया प्रयत्नतः । धूपदीपैः शुभैर्माल्यैरुपहारैर्मनोहरैः

வாரணாசியில் விசாலாட்சி தேவியை முயற்சியுடன் வழிபட வேண்டும்—மங்களமான தூபம், தீபம், மாலைகள், மனமகிழ் காணிக்கைகளால்।

Verse 11

मणिमुक्ताद्यलंकारैर्विचित्रोल्लोच चामरैः । शुभैरनुपभुक्तैश्च दुकूलैर्गंधवासितैः

மணி-முத்து முதலிய ஆபரணங்களாலும், வண்ணமயமான விசிறி மற்றும் சாமரங்களாலும், நறுமணம் ஊட்டிய மங்களமான பயன்படுத்தாத நுண் ஆடைகளாலும்।

Verse 12

मोक्षलक्ष्मी समृद्ध्यर्थं यत्रकुत्र निवासिभिः । अप्यल्पमपि यद्दत्तं विशालाक्ष्यै नरोत्तमैः

மோக்ஷ-லக்ஷ்மியின் வளர்ச்சிக்காக, எங்கு வாழ்ந்தாலும் உயர்ந்தோர் விசாலாட்சிக்கு எதையாயினும்—சிறிதளவாயினும்—அர்ப்பணித்தால்,

Verse 13

तदानंत्याय जायंत मुने लोकद्वयेपि हि । विशालाक्षी महापीठे दत्तं जप्तं हुतं स्तुतम्

முனிவரே, அது இரு உலகங்களிலும் அழியாததாகிறது. விசாலாட்சியின் மகாபீடத்தில் செய்யும் தானம், ஜபம், ஹோமம் அல்லது ஸ்துதி—அனைத்தும் அளவற்ற பலன் தரும்।

Verse 14

मोक्षस्तस्य परीपाको नात्र कार्या विचाणा । विशालाक्षी समर्चातो रूपसंपत्तियुक्पतिः

அந்த (வழிபாட்டின்) பரிபக்வப் பயன் மோட்சமே; இங்கே ஐயத்திற்கிடமில்லை. விசாலாக்ஷியை முறையாக ஆராதித்தால் அழகு-செல்வச் செழிப்பும் பெறப்படும்.

Verse 15

प्राप्यतेत्र कुमारीभिर्गुणशीलाद्यलंकृतः । गुर्विणीभिः सुतनयो वंध्याभिगर्भसंभवः

இங்கே கன்னியர் குணம்-நல்லொழுக்கம் கொண்ட தகுதியான கணவரைப் பெறுவர். கர்ப்பிணியர் சிறந்த மகனைப் பெறுவர்; பிள்ளையில்லாதவரும் அருளால் கருவுறும் பேற்றைப் பெறுவர்.

Verse 16

असौभाग्यवतीभिश्च सौभाग्यं महदाप्यते । विधवाभिर्न वैधव्यं पुनर्जन्मांतरे क्वचित्

துர்பாக்கியத்தால் வாடும் பெண்களும் மிகுந்த சௌபாக்கியத்தை அடைவர். விதவையர் அடுத்த பிறவிகளில் எங்கும் மீண்டும் விதவைத்தன்மையை அடையார்.

Verse 17

सीमंतिनीभिः पुंभिर्वा परं निर्वाणमिच्छुभिः । श्रुता दृष्टार्चिता काश्यां विशालाक्ष्यभिलाषदा

மாங்கல்யம் உடைய பெண்களாக இருந்தாலும் ஆண்களாக இருந்தாலும்—உயர்ந்த நிர்வாணம் (மோட்சம்) விரும்புவோர்—காசியில் விசாலாக்ஷியைப் பற்றி கேட்டு, கண்டு, வழிபட்டால் அவள் விரும்பிய பரம இலக்கை அருள்வாள்.

Verse 18

ततोन्यल्ललितातीर्थं गंगाकेशवसन्निधौ । तत्रास्ति ललिता देवी क्षेत्ररक्षाकरी परा

அதன்பின் கங்கை-கேசவ சன்னிதியில் ‘லலிதா தீர்த்தம்’ எனும் மற்றொரு தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கே தேவீ லலிதா வாசம் செய்கிறாள்; அவள் க்ஷேத்திரம் (காசி) காக்கும் பரம ரக்ஷகி.

Verse 19

सा च पूज्या प्रयत्नेन सर्वसंपत्समृद्धये । ललितापूजकानां च जातु विघ्नो न जायते

எல்லா வகை செல்வங்களும் முழுமையாக வளர வேண்டுமெனில் தேவீ லலிதையை முயற்சியுடன் வழிபட வேண்டும்; லலிதா உபாசகர்களுக்கு எந்நேரமும் தடைகள் உண்டாகாது।

Verse 20

इषे कृष्णद्वितीयायां ललितां परिपूज्य वै । नारी वा पुरुषो वापि लभते वांछितं पदम्

ஈஷ மாதத்தின் கிருஷ்ணபக்ஷ த்விதீயை நாளில், பெண் அல்லது ஆண் யாராயினும் முறையாக லலிதையை வழிபட்டால், விரும்பிய நிலையும் பலனும் பெறுவர்।

Verse 21

स्नात्वा च ललिता तीर्थे ललितां प्रणिपत्य वै । लभेत्सर्वत्र लालित्यं यद्वा तद्वाऽनुलप्य च

லலிதா தீர்த்தத்தில் நீராடி, லலிதையை வணங்கினால், எங்கும் லாவண்யமும் அருளும் பெறுவர்; மேலும் பக்தியால் தானாக வரும் பிரார்த்தனைச் சொற்களை உச்சரித்தாலும் சிறப்பு பிரசாதம் கிடைக்கும்।

Verse 22

मुने विश्वभुजा गौरी विशालाक्षी पुरः स्थिता । संहरंती महाविघ्नं क्षेत्रभक्तिजुषां सदा

முனிவரே! விஸ்வபுஜா, விசாலாக்ஷி கௌரீ தேவி பக்தர்களின் முன் நிற்பாள்; காசி க்ஷேத்திர பக்தர்களின் பெரும் தடைகளை எப்போதும் அழிப்பாள்।

Verse 23

शारदं नवरात्रं च कार्या यात्रा प्रयत्नतः । देव्या विश्वभुजाया वै सर्वकामसमृद्धये

சாரத நவராத்திரியில் முயற்சியுடன் தேவீ விஸ்வபுஜாவிற்கு யாத்திரை செய்ய வேண்டும்; அதனால் எல்லா விருப்பங்களும் முழுமையாக நிறைவேறி வளர்ச்சி பெறும்।

Verse 24

यो न विश्वभुजां देवीं वाराणस्यां नमेन्नरः । कुतो महोपसर्गेभ्यस्तस्य शांतिर्दुरात्मनः

வாரணாசியில் தேவீ விஶ்வபுஜாவை வணங்காத மனிதனுக்கு, அந்தத் துராத்மாவுக்கு பெரும் உபசர்க்கங்களும் துன்பங்களும் நீங்கி அமைதி எவ்வாறு கிடைக்கும்?

Verse 25

यैस्तु विश्वभुजा देवी वाराणस्यां स्तुतार्चिता । न हि तान्विघ्नसंघातो बाधते सुकृतात्मनः

ஆனால் வாரணாசியில் தேவீ விஶ்வபுஜாவைத் துதித்து அர்ச்சிப்போர்—அந்த நற்கரும ஆத்துமைகளைத் தடைகளின் கூட்டம் ஒருபோதும் துன்புறுத்தாது.

Verse 26

अन्यास्ति काश्यां वाराही क्रतुवाराहसन्निधौ । तां प्रणम्य नरो भक्त्या विपदब्धौ न मज्जति

காசியில் க்ரதுவாராஹரின் அருகில் மற்றொரு தேவியாக வாராஹி உள்ளாள்; அவளை பக்தியுடன் வணங்கினால் மனிதன் துன்பங்களின் கடலில் மூழ்கமாட்டான்.

Verse 27

शिवदूती तु तत्रैव द्रष्टव्याऽपद्विनाशिनी । आनंदवनरक्षार्थमुद्यच्छूलारितर्जनी

அங்கேயே சிவதூதி—ஆபத்துகளை அழிப்பவள்—தரிசிக்கத் தக்கவள்; ஆனந்தவனத்தை காக்க, சூலத்தை உயர்த்தி, சுட்டுவிரலால் எச்சரிக்கின்றாள்.

Verse 28

वज्रहस्ता तथा चैंद्री गजराज रथास्थिता । इंद्रेशाद्दक्षिणेभागेऽर्चिता संपत्करी सदा

அதேபோல் வஜ்ரஹஸ்தா ஐந்த்ரீ—யானை அரசன் இழுக்கும் ரதத்தில் அமர்ந்தவள்—இந்திரேசரின் தெற்கு பகுதியில் வழிபடப்படுகிறாள்; எப்போதும் செல்வம் அருள்பவள்.

Verse 29

स्कंदेश्वर समीपे तु कौमारी बर्हियानगा । प्रेक्षणीया प्रयत्नेन महाफलसमृद्धये

ஸ்கந்தேஸ்வரரின் அருகில் மயூரவாஹினியான தேவீ கௌமாரி வீற்றிருக்கிறாள். மகத்தான ஆன்மிகப் பலன் பெருக அவளை முயற்சியுடன் தரிசிக்க வேண்டும்.

Verse 30

महेश्वराद्दक्षिणतो देवी माहेश्वरी नरैः । वृषयानवती पूज्या महावृषसमृद्धिदा

மஹேஸ்வரரின் தெற்கில் வृषபவாஹினியான தேவீ மாஹேஸ்வரி இருக்கிறாள். மக்கள் அவளைப் பூஜிக்க வேண்டும்; அவள் கோ-செல்வமும் மகாவृष-சமృద్ధியும் (வலிமை வளர்ச்சியும்) அளிப்பாள்.

Verse 31

निर्वाणनरसिंहस्य समीपे मोक्षकांक्षिभिः । नारसिंही समर्च्या च समुद्यच्चक्र रम्यदोः

நிர்வாண-நரசிம்மரின் அருகில் மோட்சம் நாடுவோர் நாரசிம்ஹீ தேவியை முறையாக ஆராதிக்க வேண்டும். அவளின் அழகிய கரத்தில் உயர்த்திய சக்கரம் விளங்குகிறது; அவள் மோட்சப் பாதையில் துணைபுரிவாள்.

Verse 32

हंसयानवती ब्राह्मी ब्रह्मेशात्पश्चिमे स्थिता । गलत्कमंडलुजल चुलका ताडिता हिता

பிரஹ்மேசரின் மேற்கில் ஹம்ஸவாஹினியான தேவீ பிராஹ்மி நிற்கிறாள். அவளின் கமண்டலத்திலிருந்து நீர் சொட்டுகிறது; உயிர்களின் நலனுக்காக கைப்பிடி கைப்பிடியாகத் தெளிப்பதுபோல் உள்ளது.

Verse 33

ब्रह्मविद्या प्रबोधार्थं काश्यां पूज्या दिनेदिने । ब्राह्मणैर्यतिभिर्नित्यं निजतत्त्वावबोधिभिः

பிரஹ்மவித்யை விழிப்புறச் செய்ய காசியில் பிரஹ்மவித்யையை நாள்தோறும் பூஜிக்க வேண்டும்—தம் சொந்தத் தத்துவத்தை உணர்வதில் எப்போதும் ஈடுபடும் பிராமணரும் யதிகளும் இதை நித்தம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 34

शार्ङ्गचापविनिर्मुक्त महेषुभिरितस्ततः । उत्सादयंतीं प्रत्यूहान्काश्यां नारायणीं श्रयेत्

காசியில் சார்ங்க வில்லிலிருந்து விடப்பட்ட மகாபாணங்களால் எங்கும் உள்ள தடைகளை அழிக்கும் நாராயணியைச் சரணடைதல் வேண்டும்।

Verse 35

प्रतीच्यांगोपिगोविंदाद्भ्राम्यच्चक्रोच्च तर्जनीम् । नारायणीं यः प्रणमेत्तस्य काश्यां महोदयः

கோபீகோவிந்தத்தின் மேற்கில் சுழலும் சக்கரத்துடன், உயர்த்திய சுட்டுவிரலுடன் நாராயணி இருக்கிறாள்; அவளுக்கு வணங்குவோர்க்கு காசியில் மாபெரும் உயர்வும் வளமையும் உண்டாகும்।

Verse 36

ततो गौरीं विरूपाक्ष देवयान्या उदग्दिशि । पूजयित्वा नरो भक्त्या वांछितां लभते श्रियम्

பின்னர் வடதிசையில் விரூபாக்ஷ-தேவயானியில் உள்ள கௌரியைப் பக்தியுடன் வழிபட்டால், மனிதன் விரும்பிய செல்வமும் நலனும் பெறுவான்।

Verse 37

शैलेश्वरी समभ्यर्च्या शैलेश्वर समीपगा । तर्जयंती च तर्जन्या संसर्गमुपसर्गजम्

சைலேஸ்வரரின் அருகில் உறையும் சைலேஸ்வரியைப் பக்தியுடன் அர்ச்சிக்க வேண்டும்; அவள் உயர்த்திய சுட்டுவிரலால் தீய தாக்கத்தால் வரும் தொற்றும் துன்பமும் அகற்றப்படுகின்றன।

Verse 38

चित्रकूपे नरः स्नात्वा विचित्रफलदे नृणाम् । चित्रगुप्तेश्वरं वीक्ष्य चित्रघंटां प्रपूज्य च

மக்களுக்கு அற்புதப் பலன் தரும் சித்ரகூபத்தில் நீராடி, சித்ரகுப்தேஸ்வரரை தரிசித்து, சித்ரகண்டாவையும் முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 39

बहुपातकयुक्तोपि त्यक्तधर्मपथोपि वा । न चित्रगुप्तलेख्यः स्याच्चित्रघंटार्चको नरः

பல பாவங்களால் சூழப்பட்டவனாக இருந்தாலும், தர்மப் பாதையை விட்டு விலகியவனாக இருந்தாலும், சித்ரகண்டா தேவியை வழிபடும் மனிதன் யமனின் எழுத்தர் சித்ரகுப்தனின் பதிவில் எழுதப்படான்.

Verse 40

योषिद्वा पुरुषो वापि चित्रघंटां न योर्चयेत् । काश्यां विघ्नसहस्राणि तं सेवंते पदेपदे

பெண்ணாக இருந்தாலும் ஆணாக இருந்தாலும்—காசியில் சித்ரகண்டா தேவியை வழிபடாதவரை, ஒவ்வொரு அடியிலும் ஆயிரம் தடைகள் சூழ்ந்து தொடரும்.

Verse 41

चैत्रशुक्लतृतीयायां कार्या यात्रा प्रयत्नतः । महामहोत्सवः कार्यो निशि जागरणं तथा

சைத்ர மாத சுக்லப் பக்ஷத்தின் மூன்றாம் திதியில் முயற்சியுடன் யாத்திரை நடத்த வேண்டும்; மகா மகோৎসவம் செய்ய வேண்டும்; இரவில் ஜாகரணமும் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

Verse 42

महापूजोपकरणैश्चित्रघंटां समर्च्य च । शृणोति नांतकस्येह घंटां महिषकंठगाम्

மகாபூஜைக்குரிய அனைத்துப் பொருட்களாலும் சித்ரகண்டா தேவியை முறையாக வழிபட்டால், காசியில் அந்தகன் (யமன்) தன் எருமை வாகனத்தின் கழுத்தில் தொங்கும் மணி ஒலியை ஒருவர் கேட்கமாட்டார்.

Verse 43

चित्रांगदेश्वरप्राच्यां चित्रग्रीवां प्रणम्य च । न जातु जंतुर्वीक्षेत विचित्रां यमयातनाम्

சித்ராங்கதேச்வரத்தின் கிழக்கு பிராகாரத்தில் உள்ள சித்ரக்ரீவாவை வணங்கினால், எந்த உயிரும் யமனின் பலவகைத் துன்பத் தண்டனைகளை ஒருபோதும் காணாது.

Verse 44

भद्रकालीं नरो दृष्ट्वा नाभद्रं पश्यति क्वचित् । भद्रनागस्य पुरतो भद्रवाप्यां कृतोदकः

பத்ரகாளியைத் தரிசித்த மனிதன் எங்கும் அமங்கலத்தை காணான். பத்ரநாகன் முன்னிலையில் பத்ரவாபியில் நீரார்ப்பணம்/ஸ்நானம் செய்தவன் எப்போதும் மங்களமடைகிறான்.

Verse 45

हरसिद्धिं प्रयत्नेन पूजयित्वा नरोत्तमः । महासिद्धिमवाप्नोति प्राच्यां सिद्धिविनायकात्

உத்தமன் முயற்சியுடன் ஹரசித்தியை வழிபட்டு, கிழக்கிலுள்ள சித்திவிநாயகன் அருளால் மகாசித்தியை அடைகிறான்.

Verse 46

विधिं संपूज्य विधिवद्विविधैरुपहारकैः । विविधां लभते सिद्धिं विधीश्वरसमीपगाम्

விதியை விதிப்படி பலவகை காணிக்கைகளால் முறையாக வழிபட்டால், பலவித சித்திகள் கிடைத்து, அவை விதீஸ்வரன் சன்னிதிக்குக் கொண்டு செல்கின்றன.

Verse 47

प्रयागतीर्थे सुस्नातो जनो निगडभंजनीम् । सभाजयित्वा नो जातु निगडैः परिबाध्यते

பிரயாக தீர்த்தத்தில் நன்றாக ஸ்நானம் செய்து, தேவீ நிகடபஞ்சனியை முறையாகப் போற்றி வணங்குபவன் எப்போதும் கட்டுகளால் துன்புறான் அல்லன்.

Verse 48

भौमवारे सदा पूज्या देवीनिगडभंजनी । कृत्वैकभुक्तं भक्त्यात्र बंदीमोक्षणकाम्यया

செவ்வாயன்று தேவீ நிகடபஞ்சனியை எப்போதும் வழிபட வேண்டும். இங்கு பக்தியுடன் கைதிமோட்சம்/பந்தவிடுதலை வேண்டி ஏகபுக்த விரதம் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 49

संसारबंधविच्छित्तिमपि यच्छति सार्चिता । गणना शृंखलादीनां का च तस्याः समर्चनात्

விதிப்படி பக்தியுடன் அவளை ஆராதித்தால், அவள் சம்சாரப் பந்தத்தையும் அறுத்தருள்வாள். அப்படியிருக்க, சங்கிலி விடுதலை முதலான சிறு பலன்களை எண்ணுவது ஏன், அவளை முறையாக வழிபட்டபின்?

Verse 50

दूरस्थोपि हि यो बंधुः सोपि क्षिप्रं समेष्यति । बंदी पदजुषां पुंसां श्रद्धया नात्र संशयः

தூரத்தில் உள்ள உறவினனும் விரைவில் வந்து சந்திப்பான். திருப்பாதங்களைச் சரணடைந்தோருக்கு நம்பிக்கையால் ‘பந்தி’ (உதவி/நல்வாழ்வு) உறுதி—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 51

किंचिन्नियममालंब्य यदि सा परिषेविता । कामान्पूरयति क्षिप्रं काशी संदेहहारिणी

சிறிதளவு நியமக் கடைப்பிடிப்புடன் அவளைச் சேவித்தாலும், சந்தேகநாசினியான காசி விரைவில் உரிய விருப்பங்களை நிறைவேற்றுவாள்.

Verse 52

घनटंककरा देवी भक्तबंधनभेदिनी । कं कं न पूरयेत्कामं तीर्थराजसमीपगा

கனமான டங்கம் (கோடரி) ஏந்தி, பக்தர்களின் பந்தங்களை அறுக்கும் தேவி—தீர்த்தராஜன் அருகில் உறைவாள்—யாருடைய விருப்பத்தை அவள் நிறைவேற்றாமல் இருப்பாள்?

Verse 53

देवी पशुऽपतेः पश्चादमृतेश्वर सन्निधौ । स्नात्वा चैवामृते कूपे नमनीया प्रयत्नतः

பசுபதியின் பின்னால், அம்ருதேஸ்வரன் அருகில், அம்ருதக் கிணற்றில் நீராடி, பின்னர் முயற்சியுடன் தேவியை வணங்க வேண்டும்.

Verse 54

पूजयित्वा नरो भक्त्या देवताममृतेश्वरीम् । अमृतत्वं भजेदेव तत्पादांबुज सेवनात्

பக்தியுடன் அம்ருதேஸ்வரீ தேவியைப் பூஜித்தால், அவளது தாமரைத் திருவடிகளைச் சேவிப்பதால் நிச்சயமாக அமரத்துவம் பெறுவான்.

Verse 55

धारयंतीं महामायाममृतस्य कमंडलुम् । दक्षिणेऽभयदां वामे ध्यात्वा को नाऽमृतत्वभाक्

அமிர்தக் கமண்டலத்தைத் தாங்கி, வலக்கையால் அபயம் அளித்து, இடக்கையால் அதையே பற்றியிருக்கும் மகாமாயையைத் தியானித்தால்—யார் அமரத்துவப் பங்காளி ஆகமாட்டார்?

Verse 56

सिद्धलक्ष्मी जगद्धात्री प्रतीच्याममृतेश्वरात् । प्रपितामह लिंगस्य पुरतः सिद्धिदार्चिता

அம்ருதேஸ்வரரின் மேற்குத் திசையில் உலகைத் தாங்கும் சித்தலக்ஷ்மி இருக்கிறாள். ப்ரபிதாமஹ லிங்கத்தின் முன்னிலையில் அவள் சித்தி அளிப்பவளாகப் பூஜிக்கப்படுகிறாள்.

Verse 57

प्रासादं सिद्धलक्ष्म्याश्च विलोक्य कमलाकृतिम् । लक्ष्मीविलाससंज्ञं च को न लक्ष्मीं समाप्नुयात्

‘லக்ஷ்மீவிலாஸம்’ எனப் புகழ்பெற்ற சித்தலக்ஷ்மியின் தாமரை வடிவத் திருக்கோயிலைப் பார்த்தால், யார் லக்ஷ்மியை அடையமாட்டார்?

Verse 58

ततः कुब्जा जगन्माता नलकूवरलिंगतः । पूजनीया पुरोभागे प्रपितामहपश्चिमे

அதன்பின் உலகமாதையான கூப்ஜாவை, நலகூவர லிங்கத்தை ஒட்டி முன்னிலையில், மேலும் ப்ரபிதாமஹப் பகுதியின் மேற்குப் புறத்தில் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 59

उपसर्गा न शेषांश्च कुब्जा हरति पूजिता । तस्मात्कुब्जा प्रयत्नेन पूज्या काश्यां शुभार्थिभिः

முறையாகப் பூஜிக்கப்பட்டால் குப்ஜா எல்லா உபசர்கங்களையும் மீதமுள்ள துன்பங்களையும் அகற்றுவாள். ஆகவே காசியில் நன்மை நாடுவோர் முயற்சியுடன் குப்ஜாவை வழிபட வேண்டும்.

Verse 60

कुब्जांबरेश्वरं लिंगं नलकूबर पश्चिमे । त्रिलोकसुंदरी गौरी तत्रार्च्याभीष्टदायिनी

நலகூபரின் மேற்கில் ‘குப்ஜாம்பரேஸ்வர’ எனும் லிங்கம் உள்ளது. அங்கே திரிலோகசுந்தரி கௌரியை வழிபட வேண்டும்; அவள் வேண்டிய வரங்களை அளிப்பாள்.

Verse 61

त्रिलोकसुंदरी सिद्धिं दद्यात्त्रैलोक्यसुंदरीम् । वैधव्यं नाप्यते क्वापि तस्या देव्याः समर्चनात्

திரிலோகசுந்தரி ‘மூவுலக அழகு’ எனும் சித்தியை அருள்வாள். அந்த தேவியை முறையாக வழிபட்டால் எங்கும் கைம்மை (விதவைத்தனம்) ஏற்படாது.

Verse 62

दीप्ता नाम महाशक्तिः सांबादित्यसमीपगा । देदीप्यमान लक्ष्मीका जायंते तत्समर्चनात्

‘தீப்தா’ எனும் மகாசக்தி சாம்பாதித்யன் அருகில் இருக்கிறாள். அவளை முறையாகப் பூஜித்தால் ஒளிவீசும் லக்ஷ்மியும் வைபவமும் தோன்றும்.

Verse 63

श्रीकंठ सन्निधौ देवी महालक्ष्मीर्जगज्जनिः । स्नात्वा श्रीकुंड तीर्थे तु समर्च्या जगदंबिका

ஸ்ரீகண்டரின் அருகில் உலகை ஈன்ற தாய் மகாலக்ஷ்மி தேவியாக விளங்குகிறாள். ஸ்ரீகுண்ட தீர்த்தத்தில் நீராடி அந்த ஜகதம்பிகையை வழிபட வேண்டும்.

Verse 64

पितॄन्संतर्प्य विधिवत्तीर्थे श्रीकुंडसंज्ञिते । दत्त्वा दानानि विधिवन्न लक्ष्म्या परिमुच्यते

ஸ்ரீகுண்டம் எனப்படும் தீர்த்தத்தில் விதிப்படி பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்து, சாஸ்திர விதியின்படி தானங்களை அளித்தால், மனிதன் லக்ஷ்மியிலிருந்து பிரியான்; லக்ஷ்மி அவனை விட்டு நீங்காள்.

Verse 65

लक्ष्मीक्षेत्रं महापीठं साधकस्यैव सिद्धिदम् । साधकस्तत्र मंत्रांश्च नरः सिद्धिमवाप्नुयात्

இந்த ‘லக்ஷ்மீ-க்ஷேத்ரம்’ ஒரு மகாபீடம்; குறிப்பாக சாதகனுக்கு சித்தியை அளிப்பது. அங்கே சாதகன் மந்திரங்களால் சித்தியை அடைகிறான்.

Verse 66

संति पीठन्यनेकानि काश्यां सिद्धिकराण्यपि । महालक्ष्मीपीठसमं नान्यल्लक्ष्मीकरं परम्

காசியில் சித்தி தரும் பல பீடங்கள் உள்ளன; ஆயினும் மகாலக்ஷ்மீ பீடத்துக்கு ஒப்பாக உயர்ந்த லக்ஷ்மி-ப்ரதமானது வேறில்லை.

Verse 67

महालक्ष्म्यष्टमीं प्राप्य तत्र यात्रा कृतां नृणाम् । संपूजितेह विधिवत्पद्मा सद्म न मुंचति

மகாலக்ஷ்மி அஷ்டமியில் அங்கே யாத்திரை செய்து விதிப்படி வழிபடுவோரின் இல்லத்தை பத்மா (லக்ஷ்மி) விட்டு நீங்காள்.

Verse 68

उत्तरे तु महालक्ष्म्या हयकंठीकुठारधृक् । काशीविघ्रमहावृक्षांश्छिनत्ति प्रतिवासरम्

மகாலக்ஷ்மியின் வடக்கில் கோடாரி ஏந்திய ஹயகண்டீ இருக்கிறாள்; அவள் நாள்தோறும் காசி யாத்திரைக்கும் நலனுக்கும் தடையாகும் மாபெரும் விக்னமெனும் மரங்களை வெட்டித் தள்ளுகிறாள்.

Verse 69

कौर्मी शक्तिर्महालक्ष्मी दक्षिणे पाशपाणिका । बध्नाति विघ्नसंघातं क्षेत्रस्यास्य प्रतिक्षणम्

தெற்கு திசையில் கூர்மீ-சக்தி ரூபமான மகாலட்சுமி பாசத்தை கையில் கொண்டு நிற்கிறாள்; இக் க்ஷேத்திரம் (காசி) மீது வரும் விக்னக் கூட்டத்தை அவள் ஒவ்வொரு கணமும் கட்டி அடக்குகிறாள்।

Verse 70

सा पूजितास्तुता मर्त्यैः क्षेत्रसिद्धिं प्रयच्छति । वायव्यां च शिखी चंडी क्षेत्ररक्षाकरी परा

மனிதர்கள் வழிபட்டு போற்றினால் அவள் இக் க்ஷேத்திரத்தில் சித்தியை அருள்கிறாள். மேலும் வாயவ்ய (வடமேற்கு) திசையில் ஶிகீ சண்டி பரம க்ஷேத்திர-ரக்ஷகியாக விளங்குகிறாள்।

Verse 71

खादंती विघ्नसंघातं शिखी शब्दं करोति च । तस्याः संदर्शनात्पुंसां नश्यंति व्याधयोखिलाः

விக்னக் கூட்டத்தை விழுங்கிக்கொண்டே ஶிகீ ஓசையையும் எழுப்புகிறாள். அவளது தரிசனமட்டுமே மனிதர்களின் எல்லா நோய்களையும் அழிக்கிறது।

Verse 72

भीमचंड्युत्तरद्वारं सदा रक्षेदतंद्रिता । भीमेश्वरस्य पुरतः पाशमुद्गरधारिणीम्

பீம-சண்டி எப்போதும் விழிப்புடன் வடக்கு வாயிலை காக்கிறாள். பீமேஸ்வரரின் முன்னிலையில் பாசமும் முத்கரமும் தாங்கி நிற்கிறாள்।

Verse 73

भीमचंडीं नरो दृष्ट्वा भीमकुंडे कृतोदकः । भीमाकृतीन्न वै पश्येद्याम्यान्दूतान्क्वचित्कृती

பீம-சண்டியை தரிசித்து, பீம-குண்டத்தில் உதகக் கிரியையை செய்த புண்ணியவான், எந்நேரமும் யமனின் பயங்கர தூதர்களைக் காணான்।

Verse 74

छागवक्त्रेश्वरी देवी दक्षिणे वृषभध्वजात् । अहर्निशं भक्षयति विघ्नौघतरुपल्लवान्

வೃಷபத்வஜன் (சிவன்) தெற்கில் சாகவக்த்ரேஸ்வரீ தேவி வீற்றிருக்கிறாள்; அவள் இரவும் பகலும் விக்னக் காடின் இளந்தளிர்களை உண்டு அழிக்கிறாள்.

Verse 75

तस्या देव्याः प्रसादेन काशीवासः प्रलभ्यते । अतश्छागेश्वरीं देवीं महाष्टम्यां प्रपूजयेत्

அந்த தேவியின் அருளால் காசியில் வாசம் கிடைக்கும்; ஆகையால் மகாஷ்டமி நாளில் சாகேஸ்வரீ தேவியை பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்.

Verse 76

तालजंघेश्वरी देवी तालवृक्षकृतायुधा । उत्सादयति विघ्नौघानानंदवन मध्यगान्

பனைமரத்தால் செய்யப்பட்ட ஆயுதம் ஏந்திய தாலஜங்கேஸ்வரீ தேவி ஆனந்தவனத்தின் நடுவில் எழும் விக்னப் பெருக்குகளை அழித்தொழிக்கிறாள்.

Verse 77

संगमेश्वर लिंगस्य दक्षिणे विकटाननाम् । तालजंघेश्वरीं नत्वा न विघ्नैरभिभूयते

சங்கமேஸ்வர லிங்கத்தின் தெற்கில் பயங்கர முகத்தையுடைய தாலஜங்கேஸ்வரீ இருக்கிறாள்; அவளுக்கு வணங்கினால் ஒருவர் விக்னங்களால் வெல்லப்படார்.

Verse 78

उद्दालकेश्वराल्लिंगात्तीर्थं उद्दालकाभिधे । याम्यां च यमदंष्ट्राख्या चर्वयेद्विघ्नसंहतिम्

உத்தாலகேஸ்வர லிங்கத்திலிருந்து ‘உத்தாலக’ எனப்படும் தீர்த்தம் உண்டு; மேலும் தெற்குத் திசையில் ‘யமதம்ஷ்ட்ரா’ எனும் தேவி சேர்க்கப்பட்ட விக்னக் கூட்டத்தை மென்று அழிக்கிறாள்.

Verse 79

प्रणता यमदंष्ट्रायैस्तीर्थेचोद्दालकाभिधे । कृत्वापि पापसंघातं न यमाद्बिभ्यतीहते

உத்தாலக எனப்படும் தீர்த்தத்தில் யமதம்ஷ்ட்ரா தேவியை வணங்குபவன், பாவக் குவியலைச் செய்திருந்தாலும் இங்கே யமனை அஞ்சான்।

Verse 80

दारुकेश्वर तीर्थे तु दारुकेशसमीपतः । पातालतालुवदनामाकाशोष्ठीं धराधराम्

தாருகேஸ்வர தீர்த்தத்தில், தாருகேசன் அருகே அந்த தேவி நிற்கிறாள்—பாதாளத்தின் தாலுவைப் போன்ற வாய், ஆகாயத்தைத் தொடும் உதடுகள், தராதர மலைபோல் உறுதியானவள்।

Verse 81

कपालकर्त्रीं हस्तां च ब्रह्मांडकवलप्रियाम् । शुष्कोदरीं स्नायुबद्धां चर्ममुंडेति विश्रुताम्

அவள் கையில் கபாலகர்த்த்ரீயை ஏந்தி, பிரம்மாண்டத்தையும் விழுங்க விரும்புகிறாள்; உலர்ந்த வயிற்றுடன், நரம்புகள் கட்டியவளாய், ‘சர்மமுண்டா’ எனப் புகழ்பெற்றவள்।

Verse 82

क्षेत्रस्य पूर्वदिग्भागं रक्षंती विघ्नसंघतः । लसत्सहस्रदोर्दंडां ज्वलत्केकरवीक्षणाम्

தடைகளை நசுக்கும் அந்த தேவி, க்ஷேத்திரத்தின் கிழக்குப் பகுதியைக் காக்கிறாள்—ஆயிரம் கரங்கள் ஒளிர, எரியும் உக்கிரப் பார்வையுடன்।

Verse 83

पारावारप्रसृमर हस्त न्यस्तारि मोदकाम् । द्वीपि कृत्तिपरीधानां कटुकाट्टाट्टहासिनीम्

அவளது கை கடலளவும் விரிந்து, அதில் பகைவரின் ‘மோதகம்’ வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. சிறுத்தைத் தோலை ஆடையாக அணிந்து, கடுமையான ‘ஆட்டாட்ட’ ஒலிபோல் உரக்க அட்டஹாசம் செய்கிறாள்।

Verse 84

मृणालनालवत्तीव्रं चर्वंतीमस्थि पापिनः । शूलाग्रप्रोत दुर्वृत्त क्षेत्रद्रोहिकलेवराम्

தாமரைத் தண்டுபோன்ற கூர்மையுடன் பாவிகளின் எலும்புகளை மென்று, அவள் திரிசூலத்தின் முனையில் தீயோர்—புனிதக் க்ஷேத்திரத் துரோகிகள்—உடல்களை குத்தி நிறுத்துகிறாள்।

Verse 85

कपालमालाभरणां महाभीषणरूपिणीम् । चर्ममुंडां नरो नत्वा क्षेत्रविघ्नैर्न बाध्यते

கபாலமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, மிகப் பயங்கர ரூபமுடைய சர்மமுண்டாவை மனிதன் வணங்கினால், புனிதக் க்ஷேத்திரத்தின் தடைகளால் அவன் பாதிக்கப்படான்।

Verse 86

यथैव चर्ममुंडैषा महारुंडापि तादृशी । एतावानेव भेदोस्या रुंडस्रग्भूषणात्वियम्

இந்த சர்மமுண்டா எப்படியோ, அதேபோல மகாருண்டாவும் அதே தன்மை உடையாள்; வேறுபாடு ஒன்றே—அவள் துண்டிக்கப்பட்ட தலைகளின் மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டாள்।

Verse 87

क्षेत्ररक्षां प्रकुरुत उभेदेव्यौ महाबले । हसंत्यौ करतालीभिरन्योन्यं दोः प्रसारणात्

அந்த இரு மகாபல தேவியரும் புனிதக் க்ஷேத்திரத்தைப் பாதுகாக்கின்றனர்; சிரித்தபடி கைதட்டிச் சத்தமிட்டு, ஒருவரை ஒருவர் நோக்கி கரங்களை நீட்டுகின்றனர்।

Verse 88

हयग्रीवेश्वरे तीर्थे लोलार्कादुत्तरे सदा । महारुंडा प्रचंडास्या तिष्ठते भक्तविघ्नहृत्

லோலார்க்கத்திற்கு எப்போதும் வடக்கில் உள்ள ஹயக்ரீவேஸ்வர தீர்த்தத்தில், கொடுமையான முகத்தையுடைய மகாருண்டா நிலைத்து அருள்கிறாள்; அவள் பக்தர்களின் தடைகளை அகற்றுகிறாள்।

Verse 89

चर्ममुंडा महारुंडा कथिते ये तु देवते । तयोरंतरतस्तिष्ठेच्चामुंडा मुंडरूपिणी

சர்மமுண்டா, மகாருண்டா எனக் கூறப்பட்ட இரு தேவியரின் நடுவில், முண்டரூபம் தாங்கிய சாமுண்டா தேவி தாமே நிலைகொள்கிறாள்।

Verse 90

एतास्तिस्रः प्रयत्नेन पूज्याः क्षेत्रनिवासिभिः । धनधान्यप्रदाश्चैताः पुत्रपौत्रप्रदा इमाः

இந்த மூன்று தேவியரையும் காசி-க்ஷேத்திரத்தில் வாழ்பவர்கள் முயற்சியுடன் வழிபட வேண்டும். இவர்கள் செல்வமும் தானியமும் அளித்து, புத்ர-பௌத்ரங்களையும் அருள்வர்।

Verse 91

उपसर्गानमूर्घ्नंति दद्युर्नैःश्रेयसीं श्रियम् । स्मृता दृष्टा न ताः स्पृष्टाः पूजिताः श्रद्धया नरैः

அவர்கள் துன்ப-உபசர்கங்களை அழித்து, பரம நன்மை தரும் மங்களமான செல்வத்தை அருள்வர். மனிதர்கள் நம்பிக்கையுடன் நினைத்து, தரிசித்து, வழிபட்டால்—தொடாமலிருந்தாலும்—அருள் வழங்குவர்।

Verse 92

महारुंडा प्रतीच्यां च देवी स्वप्नेश्वरी शुभा । भविष्यं कथयेत्स्वप्ने भक्तस्याग्रे शुभाशुभम्

மேற்கு திசையில் மகாருண்டா எனும் மங்களமான ஸ்வப்னேஸ்வரீ தேவி வீற்றிருக்கிறாள். அவள் கனவில் பக்தனுக்கு வரவிருக்கும் நன்மை-தீமையை அறிவிப்பாள்।

Verse 93

तत्र स्वप्नेश्वरं लिंगं देवीं स्वप्नेश्वरीं तथा । स्नात्वासिसंगमे पुण्ये यस्मिन्कस्मिंस्तिथावपि

அங்கே ஸ்வப்னேஸ்வர லிங்கத்தையும், அதுபோல ஸ்வப்னேஸ்வரீ தேவியையும் வழிபட வேண்டும். புனிதமான அசி-சங்கமத்தில் நீராடி, எந்தத் திதியிலும் (இந்த வழிபாடு பயனளிக்கும்)।

Verse 94

उपोषणपरो धीमान्नारीवा पुरुषोपि वा । संपूज्य स्थंडिलशयः स्वप्ने भावि विलोकयेत्

விரதத்தில் நிலைத்த ஞானி பெண்ணாக இருந்தாலும் ஆணாக இருந்தாலும்—முழுமையாக வழிபட்டு வெறும் தரைமேல் படுத்து உறங்கினால், கனவில் வரவிருப்பதைக் காணலாம்.

Verse 95

अद्यापि प्रत्ययस्तत्र कार्य एष विजानता । भूतं भावि भवत्सर्वं वदेत्स्वप्नेश्वरी निशि

இன்றும் அறிந்தவன் அங்கே இந்த உறுதிப்படுத்தும் சாதனையைச் செய்ய வேண்டும். இரவில் ஸ்வப்னேஸ்வரீ கடந்தது, வருவது, நிகழ்வது ஆகிய அனைத்தையும் உரைக்கிறாள்.

Verse 96

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां नवम्यां निशि वा दिवा । प्रयत्नतः समर्च्या सा काश्यां ज्ञानार्थिभिर्नरैः

அஷ்டமி, சதுர்தசி, நவமி—இரவு அல்லது பகல்—காசியில் ஞானத்தை நாடுவோர் முயற்சியுடன் அவளைச் சிறப்பாக வழிபட வேண்டும்.

Verse 97

स्वप्नेश्वर्याश्च वारुण्यां दुर्गादेवी व्यवस्थिता । क्षेत्रस्य दक्षिणं भागं सा सदैवाभिरक्षति

ஸ்வப்னேஸ்வரீயின் வாருணி திசையில் துர்காதேவி நிறுவப்பட்டிருக்கிறாள்; அவள் க்ஷேத்திரத்தின் (காசீ-க்ஷேத்திரத்தின்) தென் பகுதியை எப்போதும் காக்கிறாள்.