सेवितं येन सततं भगवच्चरणोदकम् । तं बाह्याभ्यंतरशुचिं नोपसर्पति दुर्गतिः
sevitaṃ yena satataṃ bhagavaccaraṇodakam | taṃ bāhyābhyaṃtaraśuciṃ nopasarpati durgatiḥ
எவன் எப்போதும் பகவானின் திருப்பாதோதகத்தைப் பருகி போற்றுகிறானோ, அவன் வெளிப்புறமும் உள்ளுறமும் தூய்மையடைகிறான்; அவனைத் துன்பநிலை அணுகாது.
Skanda (continued discourse)
Tirtha: Bhagavat-caraṇodaka (Śiva-pāda-udaka)
Type: tirtha
Scene: A devotee regularly receiving sacred water at a Śiva shrine; the body is shown luminous and clean, while ominous figures of ‘misfortune’ remain at a distance, unable to cross a subtle protective boundary.
Regular devotional practice centered on caraṇodaka brings holistic purity and guards one from spiritual and worldly downfall.
Kāśī’s devotional ecology is implied—where pāda-tīrtha and consecrated waters are esteemed means of purification.
Satata-sevā (regular use/veneration) of bhagavat-caraṇodaka (charanāmṛta/pāda-tīrtha).