Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 14
मौलिं पादाब्जयोः कृत्वा गणेशः सत्वरो नतः । मूर्ध्न्युपाजिघ्रयांचक्रे हरो हर्षाद्गजाननम्
mauliṃ pādābjayoḥ kṛtvā gaṇeśaḥ satvaro nataḥ | mūrdhnyupājighrayāṃcakre haro harṣādgajānanam
முடியைத் தாமரைப் பாதங்களில் வைத்து கணேசன் விரைந்து வணங்கினான்; மகிழ்ச்சியால் ஹரன் (சிவன்) கஜானனனை உயர்த்தி அவன் தலையில் அன்புடன் முகர்ந்து/முத்தமிட்டான்।
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa narrative frame)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Scene: Gaṇeśa bows swiftly, pressing his jeweled crown to Śiva’s lotus feet; Śiva, smiling with joy, lifts him and affectionately smells/kisses the top of his elephant head.
FAQs
Devotion expressed through humility draws intimate grace; the Lord responds with affectionate blessing.
Kāśī-kṣetra is the implied sanctified setting where such divine blessings are narrated.
No formal rite; it depicts praṇāma at the feet as the core devotional act.