Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 40
ये त्वां भजंति सततं भुविशेषशायिंस्ताञ्छ्रीपते पितृपतींद्र कुबेरमुख्याः । वृंदारका दिवि सदैव सभाजयंति स्वर्गापवर्गसुखसंततिदानदक्ष
ye tvāṃ bhajaṃti satataṃ bhuviśeṣaśāyiṃstāñchrīpate pitṛpatīṃdra kuberamukhyāḥ | vṛṃdārakā divi sadaiva sabhājayaṃti svargāpavargasukhasaṃtatidānadakṣa
ஹே ஸ்ரீபதே! அதிசயமான சயனத்தில் பள்ளிகொள்ளும் உம்மை இடையறாது வழிபடுவோரைக், விண்ணில் பித்ருபதி, இந்திரன், குபேரன் முதலியோர் தலைமையிலான தேவர்கள் எப்போதும் கௌரவிக்கின்றனர்; ஏனெனில் நீர் ஸ்வர்கமும் அபவர்கமும் (மோக்ஷமும்) தரும் தொடர்ச்சியான ஆனந்தத்தை அருள வல்லவர்.
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Kāśī-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: Śrīpati Viṣṇu reclines on the wondrous couch (Śeṣa) in a cosmic ocean; above, a celestial court where Yama (pitṛpati), Indra, and Kubera lead devas honoring a steadfast devotee; a subtle path extends from heaven toward liberation-light.
FAQs
Steady worship brings both worldly-divine honor and the highest end—apavarga (liberation)—since the Lord grants the full spectrum of auspicious results.
The Kāśī Khaṇḍa framework is the locus; the verse emphasizes devotional results rather than a named Kāśī tirtha.
Satata-bhajana (constant worship/adoration) of the Lord is prescribed as the means to svarga and apavarga.