Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 36
ये त्वां त्रिविक्रम सदा हृदि शीलयंति कादंबिनी रुचिर रोचिषमंबुजाक्षम् । सौदामनीविलसितांशुकवीतमूर्ते तेपि स्पृशंति तव कांतिमचिंत्यरूपाम्
ye tvāṃ trivikrama sadā hṛdi śīlayaṃti kādaṃbinī rucira rociṣamaṃbujākṣam | saudāmanīvilasitāṃśukavītamūrte tepi spṛśaṃti tava kāṃtimaciṃtyarūpām
ஹே திரிவிக்ரமா! தாமரைநேத்ரனே, அழகிய மேகம்போல் ஒளிவிடுபவனே, மின்னல்போல் மிளிரும் ஆடையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனே! உம்மை எப்போதும் இதயத்தில் தாங்குவோர், உமது அசிந்த்ய ரூபத்தின் தெய்வீக காந்தியையும் தொடுகின்றனர்.
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Kāśī-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: A devotee seated on a Kāśī ghāṭa at dusk, eyes closed, holding the Lord in the heart; above, Trivikrama appears as lotus-eyed, rain-cloud blue, with lightning-bright garments, radiating an ungraspable yet touchable aura.
FAQs
Steady heart-meditation on the Lord grants experiential nearness to His divine radiance, even if His essence is beyond thought.
The verse functions as devotional praise within Kāśī Khaṇḍa, reinforcing Kāśī’s bhakti-māhātmya without naming a particular locale.
Continuous hṛd-dhyāna (heart-centered contemplation) is implied as the practice.