Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 34
गवाह्निकं च नोदत्तं कोकंडूतिर्न वै कृता । नोद्धृता पंकमग्ना गौर्गोलोकसुखदायिनी
gavāhnikaṃ ca nodattaṃ kokaṃḍūtirna vai kṛtā | noddhṛtā paṃkamagnā gaurgolokasukhadāyinī
நான் பசுவிற்கு நாள்தோறும் அளிக்க வேண்டிய அன்னம்-நீர் முதலிய சேவையையும் அளிக்கவில்லை; பசுவின் துன்பத்தை நீக்கும் செயலும் செய்யவில்லை; சேற்றில் மூழ்கிய அந்தப் பசுவையும் தூக்கி எடுக்கவில்லை—அவள் கோலோக இன்பம் அளிப்பவள்.
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya; repentance-style narration)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Scene: A penitent pilgrim recalls failing to feed and protect a cow; in the background a cow is stuck in mud near a riverbank while Kāśī’s ghats and a distant Śiva-liṅga silhouette suggest the sacred setting.
FAQs
Service to cows—care, relief, and rescue—is praised as a powerful merit-bearing dharma; neglect becomes a cause for remorse.
The teaching sits within Kāśī-kṣetra’s dharma discourse; the verse itself focuses on go-sevā rather than a named tīrtha.
Go-sevā acts: daily feeding/care, relieving distress, and rescuing a cow trapped in mud.