Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 13
ग्रामादानीय वाश्नीयादष्टौ ग्रासान्वसन्वने । इत्थं वनाश्रमी विप्रो ब्रह्मलोके महीयते
grāmādānīya vāśnīyādaṣṭau grāsānvasanvane | itthaṃ vanāśramī vipro brahmaloke mahīyate
வனத்தில் வாழ்ந்து, கிராமத்திலிருந்து உணவை கொண்டு வந்து எட்டு கவளங்கள் மட்டுமே உண்ண வேண்டும். இவ்வாறு வனாஶ்ரமத்தில் வாழும் பிராமணன் பிரஹ்மலோகத்தில் போற்றப்படுவான்.
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Scene: A brāhmaṇa vānaprastha in a simple bark garment sits in a forest clearing with a small leaf-plate, counting eight mouthfuls; in the distance a village path indicates he brings minimal food from the settlement; above, a subtle vision of Brahmaloka (lotus-like radiance).
FAQs
Measured consumption (mitāhāra) supports purity and steadiness, turning forest life into a ladder toward higher worlds and spiritual refinement.
The verse sits within the Kāśī Khaṇḍa’s dharma-teachings; it does not single out a named tīrtha but contributes to Kāśī’s renunciant ideal.
A dietary discipline: eating only eight mouthfuls while living in the forest.