Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 30
यावंतो भास्वतः स्पर्शाद्भासंते सैकताः कणाः । तावंतो द्रुहिणा जग्मुर्नैत्येषा मणिकर्णिका
yāvaṃto bhāsvataḥ sparśādbhāsaṃte saikatāḥ kaṇāḥ | tāvaṃto druhiṇā jagmurnaityeṣā maṇikarṇikā
ஒளிமிகு சூரியன் தொடுதலால் எத்தனை மணற்கண்கள் மின்னுகின்றனவோ, அத்தனை முறை த்ருஹிணன் (பிரம்மா) இங்கு வந்தான்; ஆனாலும் இந்த மணிகர்ணிகை நித்தியமும் தனித்தன்மை உடையதே, சாதாரணமாவதில்லை.
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa dialogue context)
Tirtha: Maṇikarṇikā
Type: ghat
Scene: Brahmā (Druhiṇa) repeatedly arriving at Maṇikarṇikā; sunlit sand-grains sparkle on the ghat; the place radiates undiminished sanctity despite countless divine visits.
FAQs
Even repeated divine visitation cannot diminish the tīrtha’s potency—Maṇikarṇikā is portrayed as inexhaustibly sacred.
Maṇikarṇikā in Kāśī.
No explicit rite; the verse emphasizes the tīrtha’s undiminishing greatness and continual draw for pilgrims (even Brahmā).