Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 92
अतीतब्रह्मणामस्थ्नां स्रक्कंठे तव भासते । तदातदा क्वानुगता ब्रह्महत्या तवानघ
atītabrahmaṇāmasthnāṃ srakkaṃṭhe tava bhāsate | tadātadā kvānugatā brahmahatyā tavānagha
கடந்த பிரம்மர்களின் எலும்புகளால் ஆன மாலை உமது கழுத்தில் ஒளிர்கிறது; அத்தகைய வேளைகளில், ஓ பாவமற்றவனே! பிரம்மஹத்தி பாவம் உமக்குள் எங்கே நிலைக்கும்—எதற்கு ஒட்டும்?
Brahmā
Tirtha: Avimukta-Kāśī
Type: kshetra
Listener: Śaunaka-group (frame); internal speaker addressing Śiva
Scene: Śiva with a radiant garland of pale bone-beads/ossuary garland symbolizing ‘bones of past Brahmās’; the devotee marvels that brahmahatyā cannot adhere to the sinless Lord.
FAQs
The Supreme is untouched by दोष (defilement); categories of sin apply to bound beings, not to the transcendent Lord.
Kāśī is the overarching sacred setting, though this verse emphasizes theology and cosmic cycles rather than a named place.
None directly; it supports faith in Śiva’s purity and supremacy.