Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 59
उद्यमं कृतवानस्मि न सिद्ध्येन्मंदभाग्यतः । आयातु सत्यवाक्यान्मे मा बिभेतु वनेचरः
udyamaṃ kṛtavānasmi na siddhyenmaṃdabhāgyataḥ | āyātu satyavākyānme mā bibhetu vanecaraḥ
நான் முயற்சி செய்தேன்; ஆனால் துர்பாக்கியத்தால் அது நிறைவேறவில்லை. என் சத்தியவாக்கின் வலிமையால் அந்த வனவாசி திரும்ப வரட்டும்; அவன் என்னை அஞ்ச வேண்டாம்.
Narrative voice (Skanda relating to Agastya; speaker within the story: the son invoking satya-vāk)
Tirtha: Kāśī (peripheral araṇya context)
Type: kshetra
Scene: A man prays that the forest-dweller return through the power of his truthful words, assuring he should not fear; the scene is set at the edge of wilderness.
FAQs
Truthful speech (satya) is portrayed as spiritually efficacious and protective.
No tirtha is named in this verse; it is part of the broader Kāśī Khaṇḍa sacred narrative.
A vow-like reliance on satya-vāk is implied; no formal ritual (snāna/dāna/japa) is specified.