Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 26
अहो तदंगसंगीनि त्यक्त्वा जाड्यं जलान्यपि । रसवंति पदस्थानि स्फुरंत्यन्यत्र तद्भयात्
aho tadaṃgasaṃgīni tyaktvā jāḍyaṃ jalānyapi | rasavaṃti padasthāni sphuraṃtyanyatra tadbhayāt
அஹோ! அவருடைய அங்கஸ்பரிசத்தால் மந்தமடைந்த நீரும் தன் மந்தத்தைக் களைந்து தெளிந்தது. அவர் பாதம் நின்ற இடமெல்லாம் ரசமும் உயிர்ச்சக்தியும் நிறைந்து துடித்தது; அவரது தவத்தீஜஸின் அச்சத்தால் ஓடைகள் நடுங்கி வேறிடத்திற்குச் சாய்ந்தன.
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa norm: Skanda → Agastya)
Tirtha: Kāśī-kṣetra (implied ghat/river setting)
Type: kshetra
Scene: A great ascetic stands near sacred waters; the water around his limbs brightens and becomes lively; currents recoil and shift as if in reverent fear; footprints glow, making the ground appear verdant and ‘sap-filled.’
FAQs
True tapas transforms even inert nature; steadfast devotion radiates a power that purifies and reorders the world.
The broader Kāśī-kṣetra (Varanasi) setting of the Kāśīkhaṇḍa, where spiritual practice is portrayed as exceptionally potent.
No explicit rite is prescribed here; the verse highlights the efficacy of austerity (tapas) and single-pointed discipline.