श्रुतिस्मृती तु नेत्रे द्वे पुराणं हृदयं स्मृतम् । श्रुतिस्मृतिभ्यां हीनोंधः काणः स्यादेकया विना । पुराणहीनाद्धृच्छून्यात्काणांधावपि तौ वरौ । श्रुतिस्मृत्युदितोधर्मः पुराणे परिगीयते
śrutismṛtī tu netre dve purāṇaṃ hṛdayaṃ smṛtam | śrutismṛtibhyāṃ hīnoṃdhaḥ kāṇaḥ syādekayā vinā | purāṇahīnāddhṛcchūnyātkāṇāṃdhāvapi tau varau | śrutismṛtyuditodharmaḥ purāṇe parigīyate
ஸ்ருதி, ஸ்மிருதி இரு கண்கள்; புராணம் இதயம் என நினைக்கப்படுகிறது. இரண்டும் இல்லாதவன் குருடன்; ஒன்றே இல்லாதவன் ஒற்றைக்கண். ஆனால் புராணமின்றி இதயம் வெறுமை; அதைவிட ஒற்றைக்கண்ணும் குருடனும் கூட மேல். ஸ்ருதி-ஸ்மிருதியில் உரைக்கப்பட்ட தர்மம் புராணங்களில் பாடப்பட்டு விளக்கப்படுகிறது.
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa dialogue context)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (pravacana audience)
Scene: Allegorical tableau: a human figure representing the seeker; two radiant eyes labeled Śruti and Smṛti, and a glowing heart labeled Purāṇa; sages in Kāśī recite, with Gaṅgā flowing behind; dharma appears as a luminous path.
Purāṇas are presented as the living heart that makes scriptural Dharma meaningful and accessible.
The teaching appears in the Kāśīkhaṇḍa as part of Kāśī’s wider dharma-māhātmya, without naming a particular tīrtha in this verse.
It implicitly recommends Purāṇa engagement (study/hearing) as essential for understanding Dharma.