Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 41
त्वमेव सर्वं त्वयि देव सर्वं स्तोता स्तुतिः स्तव्य इह त्वमेव । ईश त्वयाऽवास्यमिदं हि सर्वं नमोस्तु भूयोपि नमो नमस्ते
tvameva sarvaṃ tvayi deva sarvaṃ stotā stutiḥ stavya iha tvameva | īśa tvayā'vāsyamidaṃ hi sarvaṃ namostu bhūyopi namo namaste
நீயே அனைத்தும்; ஓ தேவா, அனைத்தும் உம்முள் நிலைத்துள்ளது. இங்கு ஸ்தோதா, ஸ்துதி, ஸ்தவ்யன்—அனைத்தும் நீயே. ஓ ஈசா! இந்த முழு உலகமும் உம்மால் ஆவரிக்கப்பட்டும் வியாபித்தும் உள்ளது. உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்—நமோ நமः।
Devas (gods), concluding the hymn
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis / audience of Kāśī-māhātmya
Scene: Devas chant a unified-pervasion hymn; the world appears as a garment of the Lord—rivers, ghats, temples, beings all within a single divine aura; repeated namas forms a rhythmic visual cadence.
FAQs
All roles and realities—devotee, devotion, and Deity—ultimately rest in the One Lord who pervades everything.
Within the Kāśī-khaṇḍa frame, such all-pervading divinity is especially celebrated as ever-present in Kāśī (Vārāṇasī), though this verse is universally applicable.
Repeated salutation and praise (namas, stuti) are implied as devotional practice.