आंगिरस उवाच । जय शंकर शांत शशांकरुचे रुचिरार्थद सर्वद सर्वशुचे । शुचिदत्त गृहीत महोपहृते हृतभक्तजनोद्धततापतते
āṃgirasa uvāca | jaya śaṃkara śāṃta śaśāṃkaruce rucirārthada sarvada sarvaśuce | śucidatta gṛhīta mahopahṛte hṛtabhaktajanoddhatatāpatate
ஆங்கிரசர் உரைத்தார்—ஜெயம் உமக்கு, சங்கரா! நீர் அமைதியின் வடிவம், நிலவொளிபோல் பிரகாசிப்பவர்; இனிய பயன்களை அருள்பவர், அனைத்தையும் தருபவர், முழுப் பரிசுத்தர். தூய மனத்தால் அர்ப்பணித்த பெரும் காணிக்கைகளை ஏற்று, பக்தர்களின் கடும் தாபத்தை நீக்குபவர்.
Aṅgiras
Tirtha: Kāśī Viśveśvara
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (typical)
Scene: Aṅgiras stands with folded hands, chanting ‘Jaya Śaṅkara’; Śiva’s face is serene, moonlike radiance bathing the shrine; offerings arranged neatly, symbolizing purity.
Śiva responds to pure-hearted devotion: He accepts sincere offerings and burns away the devotee’s inner torment.
Kāśī is the implied sacred setting, with Viśveśvara/Śaṅkara praised as the supreme purifier.
Offering (upahāra) made in śuci (purity) is praised—purity of intention is central.