Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 44
ततोथ नवमे वर्षे पित्रोः शुश्रूषणे रतम् । वैश्वानरं गृहपतिं दृष्ट्वा कामचरो मुनिः
tatotha navame varṣe pitroḥ śuśrūṣaṇe ratam | vaiśvānaraṃ gṛhapatiṃ dṛṣṭvā kāmacaro muniḥ
அப்போது ஒன்பதாம் ஆண்டில், பெற்றோரின் பணிவிடையில் முழுமையாக ஈடுபட்டிருந்த சிறுவன் கிருஹபதி வைஶ்வானரனைப் பார்த்து, விருப்பம்போல் உலாவும் முனிவர் அவனை அணுகினார்।
Narrator (contextual, Kāśīkhaṇḍa frame traditionally Skanda-to-Agastya)
Listener: Śaunaka and sages (frame) / pilgrims-seekers (implied)
Scene: A serene forest hermitage near Kāśī: young Gṛhapati attentively serving his parents—offering water, arranging seats—while the wandering sage approaches, observing the boy’s devotion.
FAQs
True dharma begins with devoted service to one’s parents, presented as a visible mark of virtue.
The verse sits in the Kāśīkhaṇḍa setting (Kāśī/Varanasi), though this line itself focuses on household dharma rather than a named tīrtha.
None explicitly; it highlights the discipline of parental service (śuśrūṣā) as a lived vow.