Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 110
अंधकं यस्त्रिशूलाग्रप्रोतं वर्षायुतं पुरा । त्रैलोक्यैश्वर्यसंमूढं शोषयामास भानुना
aṃdhakaṃ yastriśūlāgraprotaṃ varṣāyutaṃ purā | trailokyaiśvaryasaṃmūḍhaṃ śoṣayāmāsa bhānunā
முன்னொரு காலத்தில் திரிசூலத்தின் முனையில் அந்தகனை பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் குத்தி வைத்தும், மூவுலக ஆட்சிமயக்கத்தில் இருந்த அவனைத் தன் ஒளித்தீவிரத்தால் உலரச் செய்தவனே அவர்।
Narrator (within Skanda–Agastya dialogue context)
Listener: Pilgrim/devotee audience in the narrative frame
Scene: Fierce yet controlled Śiva stands radiant like a sun, Andhaka impaled on the triśūla’s tip, time stretched across ages; the demon’s arrogance withers under Śiva’s heat, while devas witness in awe.
FAQs
Divine power humbles cosmic arrogance; Śiva’s radiance dissolves the pride of worldly sovereignty.
The verse supports the Mahākāla/Śiva supremacy theme central to Kāśī-māhātmya, rather than a named tīrtha.
None; it is mythic praise establishing Śiva’s unmatched capacity to subdue evil.