Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 2
भूमिष्ठापि न यात्रभूस्त्रिदिवतोप्युच्चैरधःस्थापि या या बद्धा भुवि मुक्तिदास्युरमृतं यस्यां मृता जंतवः । या नित्यं त्रिजगत्पवित्रतटिनी तीरे सुरैः सेव्यते सा काशी त्रिपुरारिराजनगरी पायादपायाज्जगत्
bhūmiṣṭhāpi na yātrabhūstridivatopyuccairadhaḥsthāpi yā yā baddhā bhuvi muktidāsyuramṛtaṃ yasyāṃ mṛtā jaṃtavaḥ | yā nityaṃ trijagatpavitrataṭinī tīre suraiḥ sevyate sā kāśī tripurārirājanagarī pāyādapāyājjagat
பூமியில் இருந்தும் அவள் சாதாரண யாத்திரைத் தலம் அல்ல; சொர்க்கத்திற்கும் மேலானவளாய் இருந்தும் இங்கே கீழே—எளிதில் அணுகுமாறு—நிறுவப்பட்டாள். உலகப் பந்தத்தில் கட்டுண்ட உயிர்களும் அங்கே முக்தி அளிப்பவர்களாகிறார்கள்; அங்கே மரணமடைவோர் அமரத்துவம் பெறுகிறார்கள். மூன்று உலகங்களையும் புனிதப்படுத்தும் நதியின் கரையில் தேவர்களால் தினமும் சேவிக்கப்படும்—திரிபுராரி சிவனின் அரசநகரமான அந்த காசி, உலகை ஆபத்துகளிலிருந்து காக்கட்டும்.
Narrator/Compiler (Kāśī-stuti at the opening)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Scene: Panoramic Kāśī: stepped ghāṭs descending to Gaṅgā, gods (deva-s) offering worship on the riverbank, Śiva as Tripurāri presiding over the city like a luminous guardian; a subtle aura suggests ‘earth yet beyond heaven’.
FAQs
Kāśī is portrayed as a uniquely accessible gateway to mokṣa, where even death becomes a passage to immortality.
Kāśī (Vārāṇasī), especially the Gaṅgā’s purifying riverbank within the sacred city.
No direct prescription; the verse emphasizes devotional service by gods and the salvific power associated with residing/dying in Kāśī.