Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 57
असत्यभाषिणो विप्राः सुरूपा नृपसत्तमाः । सर्व्वविद्याकुशलिनो ब्राह्मणा ब्रह्मसत्तमाः
asatyabhāṣiṇo viprāḥ surūpā nṛpasattamāḥ | sarvvavidyākuśalino brāhmaṇā brahmasattamāḥ
சில அந்தணர் பொய்மொழி பேசுவாரும் உளர்; சிலர் அழகிய உருவமுடைய அரசருள் சிறந்தவரும் உளர். மேலும் சில பிராமணர் எல்லா கல்வியிலும் தேர்ந்தவர்; பிரம்மநிஷ்டர்களில் பிரம்மசத்தமர் எனப் போற்றப்படுவர்.
Unspecified (Dharmāraṇya Khaṇḍa narrative voice; likely Sūta-type purāṇic narrator)
Scene: A didactic forest-āśrama setting: elders instructing disciples; contrasting figures—one brāhmaṇa with a forked tongue (symbolic), a radiant king, and a serene brahma-niṣṭha sage—showing that inner truth, not outer markers, defines greatness.
FAQs
Dharma evaluates people by truthfulness and realized excellence, not merely by social label; learning and integrity are central.
No specific sacred site is mentioned.
None; the verse is ethical and social in emphasis.