Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 80
फलत्यागे फलं देयं रसत्यागे च तद्रसः । धान्यत्यागे च तद्धान्यमथवा शालयः स्मृताः । धेनुं दद्यात्प्रयत्ने न सालंकारा सकांचनाम्
phalatyāge phalaṃ deyaṃ rasatyāge ca tadrasaḥ | dhānyatyāge ca taddhānyamathavā śālayaḥ smṛtāḥ | dhenuṃ dadyātprayatne na sālaṃkārā sakāṃcanām
பழங்களைத் துறந்தால் பழங்களைத் தானம் செய்ய வேண்டும்; ரசத்தைத் துறந்தால் அதே ரசத்தைத் தானம் செய்ய வேண்டும். தானியத்தைத் துறந்தால் அதே தானியம்—அல்லது மரபுப்படி தானியக் களஞ்சியமும். மிகுந்த முயற்சியுடன் அலங்காரமும் பொன்னும் உடைய பசுவைத் தானம் செய்ய வேண்டும்.
Unspecified (narrative instruction within Dharmāraṇya Khaṇḍa)
Listener: A king (contextual rājan)
Scene: A vow-keeper offers baskets of fruits, jars of juice, sacks of grain, and finally a decorated cow with a small gold offering, in a dharma-sabha or tīrtha-side charity setting.
FAQs
Renunciation becomes complete when it is paired with generosity—give others what you have personally given up.
The teaching is framed within Dharmāraṇya’s sacred-dharma context rather than a single named tirtha in this verse.
Donate fruits/juices/grain corresponding to one’s dietary vow; additionally, prescribe go-dāna (donation of a cow), ideally adorned and accompanied by gold.