Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 22
अनित्यनित्यरूपाय सदसत्पतये नमः । नमस्ते भक्तकृपया स्वेच्छावि ष्कृतविग्रह
anityanityarūpāya sadasatpataye namaḥ | namaste bhaktakṛpayā svecchāvi ṣkṛtavigraha
நிலையற்றதும் நிலையானதும் ஆகிய இரு ரூபங்களாகத் தோன்றும், ஸத்-அஸத் ஆகியவற்றின் அதிபதியே, உமக்கு நமஸ்காரம். பக்தர்களின் கருணையால் தம் இச்சையால் வடிவம் வெளிப்படுத்துபவனே, உமக்கு நமஸ்காரம்.
Unspecified (Devotional eulogy within Dharmāraṇya narrative; likely a sage or narrator-voice)
Scene: A formless radiance (nirākāra) condenses into a chosen divine form (svecchā-viṣkṛta-vigraha) as devotees look on; the scene balances transcendence and approachable iconography.
FAQs
The Supreme is both transcendent and accessible: beyond change, yet willingly taking a worshipable form out of mercy for devotees.
No distinct tīrtha is named; the verse supports pilgrimage devotion by legitimizing deity-form worship encountered at sacred places.
No specific ritual is described; the implication is devotional worship (pūjā) of the manifested vigraha with gratitude.