Adhyaya 24

Verse 1

व्यास उवाच । एतत्तीर्थस्य माहात्म्यं मया प्रोक्तं तवाग्रतः । अनेकपूर्वजन्मोत्थपातकघ्नं महीपते

வியாசர் கூறினார்—மண்ணின் அரசே! இந்தத் தீர்த்தத்தின் மஹிமையை நான் உன் முன்னிலையில் உரைத்தேன்; அது பல முன்னைப் பிறவிகளில் எழும் பாவங்களை அழிப்பதாகும்.

Verse 2

स्थानानामुत्तमं स्थानं परं स्वस्त्ययनं महत् । स्कंदस्याग्रे पुरा प्रोक्तं महारुद्रेण धीमता

இது எல்லா தலங்களிலும் சிறந்த தலம்—உயர்ந்தது, மாபெரும் மங்களத்தின் ஆதாரம். முற்காலத்தில் ஞானமிகு மகாருத்ரர் ஸ்கந்தரின் முன்னிலையில் இதை அறிவித்தார்.

Verse 3

त्वं पार्थ तत्र स्नात्वा हि मोक्ष्यसे सर्वपात कात् । तच्छ्रुत्वा व्यासवाक्यं हि धर्म्मराजो युधिष्ठिरः

பார்த்தா! அங்கு நீராடினால் நீ எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவாய். வியாசரின் இவ்வாக்கைக் கேட்டதும் தர்மராஜ யுதிஷ்டிரர் (பதிலளிக்கத் தொடங்கினார்).

Verse 4

धर्मात्मजस्तदा तात धर्मारण्यं समाविशत् । महापातकनाशाय साधुपालनत त्परः

அப்போது, அன்பனே, தர்மபுத்திரன் தர்மாரண்யத்தில் நுழைந்தான்—மகாபாதகங்களை அழிக்கவும், சாதுக்களைப் பாதுகாக்கவும் உறுதிபூண்டவன்.

Verse 5

विगाह्य तत्र तीर्थानि देवतायतनानि च । इष्टापूर्तादिकं सर्वं कृतं तेन यथेप्सितम्

அங்கே உள்ள தீர்த்தங்களில் நீராடி, தேவாலயங்களைத் தரிசித்து, தன் விருப்பம்போல் இஷ்ட-பூர்த்த முதலான எல்லாப் புண்ணியங்களையும் செய்தான்.

Verse 6

ततः पापविनिर्मुक्तः पुनर्गत्वा स्वकं पुरम् । इद्रप्रस्थं महासेन शशास वसुधातलम्

பின்னர் பாவமின்றி விடுபட்டு, மீண்டும் தன் நகரத்திற்குச் சென்றான்; ஓ மகாபுஜனே, இந்திரப்ரஸ்தத்திலிருந்து பூமியை ஆட்சி செய்தான்.

Verse 7

इदं हि स्थानमासाद्य ये शृण्वंति नरोत्तमाः । तेषां भुक्तिश्च मुक्तिश्च भविष्यति न संशयः

இந்த இடத்துக்கு வந்து (இதன் மகிமையை) கேட்கும் நரசிறந்தோருக்கு இன்பமும் முக்தியும் கிடைக்கும்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 8

भुक्त्वा भोगान्पार्थिवांश्च परं निर्वाणमाप्नुयुः । श्राद्धकाले च संप्राप्ते ये पठंति द्विजातयः

பூமியிலுள்ள இன்பங்களை அனுபவித்த பின் அவர்கள் பரம நிர்வாணத்தை அடைவர். மேலும், சிராத்த காலம் வந்தபோது இதை ஓதும் த்விஜர்கள்…

Verse 9

उद्धृताः पितरस्तैस्तु यावच्चंद्रार्क्कमेदिनि । द्वापरे च युगे भूत्वा व्यासेनोक्तं महात्मना

அவர்களால் அவர்களின் பித்ருக்கள் சந்திரன்–சூரியன் பூமியில் நிலைத்திருக்கும் வரையில் உயர்த்தப்படுவர். த்வாபர யுகத்தில் வெளிப்பட்ட மகாத்மா வ்யாசர் இதனை உரைத்தார்.

Verse 10

वारिमात्रे धर्मवाप्यां गयाश्राद्धफलं लभेत् । अत्रागतस्य मर्त्यस्य पापं यमपदे स्थितम्

தர்மவாபியில் வெறும் நீர்மாத்திரம் அர்ப்பணித்தாலே கயா-சிராத்தத்தின் பலன் கிடைக்கும். இங்கு வந்த மனிதனின் யமபதத்தில் உறைந்த பாவமும் அழியும்.

Verse 11

कथितं धर्मपुत्रेण लोकानां हितकाम्यया । विना अन्नैर्विना दर्भैर्विना चासनमेव वा

உலக நலன் வேண்டி தர்மபுத்திரர் இதனை அறிவித்தார்—அன்னம் இன்றியும், தர்பை இன்றியும், ஆசனம் இன்றியும் கூட இது பலன் தரும்.

Verse 12

तोयेन नाशमायाति कोटिजन्मकृतं त्व घम् । सहस्रमुरुशृंगीणां धेनूनां कुरुजांगले । दत्त्वा सूर्यग्रहे पुण्यं धर्मवाप्यां च तर्पणाम्

நீரினாலேயே கோடி பிறவிகளில் செய்த பாவம் அழிகிறது. குருஜாங்கலத்தில் அகன்ற கொம்புகளுடைய ஆயிரம் பசுக்களைத் தானம் செய்த புண்ணியமும், சூரிய கிரகண காலப் புண்ணியமும்—தர்மவாபியில் தர்ப்பணம் செய்தாலுமே கிடைக்கும்.

Verse 13

एतद्वः कथितं सर्वं धर्मारण्यस्य चेष्टितम् । यच्छ्रुत्वा ब्रह्महा गोघ्नो मुच्यते सर्वपातकैः

தர்மாரண்யத்தின் இம்முழு மகிமையும் புனித வரலாறும் உங்களுக்குச் சொல்லப்பட்டது. இதைக் கேட்டால் பிராமணனை கொன்றவனும் பசுவைக் கொன்றவனும் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்.

Verse 14

एकविंशतिवारैस्तु गयायां पिंडपातने । तत्फलं समवाप्नोति सकृदस्मिञ्छ्रुते सति

கயா க்ஷேத்திரத்தில் இருபத்தொன்று முறை பிண்டதானம் செய்தால் கிடைக்கும் பலன் எதுவோ, இந்தப் புனித வரலாற்றை ஒருமுறை கேட்டாலே அதே பலன் கிடைக்கும்।