Adhyaya 17

Verse 1

व्यास उवाच । दक्षिणे स्थापिता राजञ्छांता देवी महाबला । सा विविधाम्बरधरा वनमालाविभूषिता

வியாசர் கூறினார்—அரசே, தென் திசையில் மகாபலமுடைய சாந்தா தேவி நிறுவப்பட்டிருந்தாள். அவள் பலவகை ஆடைகள் அணிந்து, வனமலர் மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தாள்.

Verse 2

तामसी सा महाराज मधुकैटभनाशिनी । विष्णुना तत्र वै न्यस्ता शिवपत्नी नृपोत्तम

மகாராஜா, அவள் தாமஸீ; மது-கைடபரை அழித்தவள். அரசர்களில் சிறந்தவரே, அதே இடத்தில் விஷ்ணு அவளை நிறுவினார்; அவள் சிவபத்னி.

Verse 3

सा चैवाष्टभुजा रम्या मेघश्यामा मनोरमा । कृष्णांबरधरा देवी व्याघ्रवाहनसंस्थिता

அந்த தேவி அழகியவள்; எட்டு கரங்களுடையவள்; மழைமேகம்போல் கருமை நிறமுடையவள்; மனம் கவர்வவள். கரிய ஆடை அணிந்து, புலி வாகனத்தில் அமர்ந்திருக்கிறாள்.

Verse 4

द्वीपिचर्मपरीधाना दिव्याभरणभूषिता । घंटात्रिशूलाक्षमालाकमंडलुधरा शुभा

அவள் சிறுத்தைத் தோல் ஆடை அணிந்து, தெய்வீக ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள். மங்கள வடிவான அவள் மணி, திரிசூலம், அக்கமாலை, கமண்டலம் ஆகியவற்றைத் தாங்குகிறாள்.

Verse 5

अलंकृतभुजा देवी सर्वदेवनमस्कृता । धनं धान्यं सुतान्भोगान्स्वभक्तेभ्यः प्रयच्छति

அலங்கரிக்கப்பட்ட புயங்களையுடைய, எல்லாத் தேவராலும் வணங்கப்படும் தேவி தன் பக்தர்களுக்கு செல்வம், தானியம், சந்ததி மற்றும் வாழ்வின் இன்பங்களை அருள்கிறாள்.

Verse 6

पूजयेत्कमलै र्दिव्यैः कर्पूरागरुचंदनैः । तदुद्देशेन तत्रैव पूजयेद्द्विजसत्तमान्

தெய்வீகத் தாமரைகள், கற்பூரம், அகில், சந்தனம் இவற்றால் தேவியைப் பூஜிக்க வேண்டும்; அதே நோக்கத்துடன் அங்கேயே சிறந்த த்விஜர்களையும் மரியாதையுடன் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 7

कुमारीर्भोजयेदन्नैर्विविधैर्भक्तिभावतः । धूपैर्दीपैः फलैः रम्यैः पूजयेच्च सुरादिभिः

பக்தி உணர்வுடன் குமாரிகளைப் பலவகை அன்னங்களால் போஜனம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் தூபம், தீபம், இனிய கனிகள் மற்றும் விதிப்படி சுரா முதலிய நிவேதனங்களால் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 8

मांसैस्तु विविधैर्दिव्यैरथवा धान्यपिष्टजैः । अन्यैश्च विविधैर्धान्यैः पायसैर्वटकैस्तथा

பலவகைச் சிறந்த மாமிசங்களாலோ, அல்லது தானிய மாவால் செய்யப்பட்ட உணவுகளாலோ; மேலும் பலவகைத் தானியங்கள், பாயசம், வட்டகம் முதலியவற்றாலும்கூட (நைவேத்யம்) அர்ப்பணிக்கலாம்.

Verse 9

ओदनैः कृशरापूपैः पूजयेत्सुसमाहितः । स्तुतिपाठेन तत्रैव शक्तिस्तोत्रैर्मनोहरैः

மிகச் சீரான மனத்துடன் ஓதனம், க்ருஷரா, பூபம் முதலியவற்றால் பூஜிக்க வேண்டும்; மேலும் அங்கேயே ஸ்துதி பாராயணமாக மனோஹரமான சக்தி-ஸ்தோத்திரங்களைப் பாராயணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 10

रिपवस्तस्य नश्यंति सर्वत्र विजयी भवेत् । रणे राजकुले द्यूते लभते जयमंगलम्

அவனுடைய பகைவர்கள் எங்கும் அழிந்துபோகின்றனர்; அவன் எல்லா இடங்களிலும் வெற்றியாளனாகிறான். போரிலும், அரசவையிலும், சூதாட்டப் போட்டியிலும் கூட அவன் வெற்றியின் மங்களத்தை அடைகிறான்.

Verse 11

सौम्या शांता महाराज स्थापिता कुलमातृका । श्रीमाता सा प्रसिद्धा च माहात्म्यं शृणु भूपते

ஓ மகாராஜா, அந்த தேவி இனிமையும் அமைதியும் உடையவள்; அவள் குலமாத்ரிகையாக நிறுவப்பட்டாள். ‘ஸ்ரீமாதா’ எனப் புகழ்பெற்றவள்; ஓ அரசே, அவளது மஹாத்மியத்தை கேள்.

Verse 12

कुलमाता महाशक्तिस्तत्रास्ते नृपसत्तम । कुमारी ब्रह्मपुत्री सा रक्षार्थं विधिना कृता

ஓ அரசர்களில் சிறந்தவனே, அங்கே குலமாதா எனும் மகாசக்தி தங்கியிருக்கிறாள். அவள் குமாரி, பிரம்மாவின் புதல்வி; பாதுகாப்பிற்காக விதியால் நிறுவப்பட்டவள்.

Verse 13

स्थानमाता च सा देवी श्रीमाता साभिधानतः । त्रिरूपा सा द्विजातीनां निर्मिता रक्षणाय च

அந்த தேவியே ஸ்தானமாதாவும்; பெயரால் ‘ஸ்ரீமாதா’ என அழைக்கப்படுகிறாள். அவள் திருரூபிணி; இருமுறை பிறந்தோரின் (த்விஜர்) பாதுகாப்பிற்காகவும் உருவாக்கப்பட்டவள்.

Verse 14

कमण्डलुधरा देवी घण्टाभरणभूषिता । अक्षमालायुता राजञ्छुभा सा शुभरूपिणी

ஓ அரசே, அந்த தேவி கமண்டலுவைத் தாங்கி, மணி-ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அక్షமாலையுடன் விளங்குகிறாள்; அவள் மங்களமானவள், மங்களரூபிணி.

Verse 15

कुमारी चादिमाता च स्थानत्राणकरापि च । दैत्यघ्नी कामदा चैव महामोहविनाशिनी

அவள் குமாரி, ஆதிமாதா; திருத்தலத்தை காக்கும் காவலருள். அசுரரை அழிப்பவள், தர்மமான விருப்பங்களை அருள்பவள், மகாமோஹத்தை ஒழிப்பவள்.

Verse 16

भक्तिगम्या च सा देवी कुमारी ब्रह्मणः सुता । रक्तांबरधरा साधुरक्तचंदनचर्चिता

அந்த தேவியான குமாரி பக்தியால் மட்டுமே அடையப்படுபவள்; அவள் பிரம்மாவின் புதல்வி. செந்நிற ஆடை அணிந்தவள், மங்களமூர்த்தி, செஞ்சந்தனத்தால் பூசப்பட்டவள்.

Verse 17

रक्तमाल्या दशभुजा पंचवक्त्रा सुरेश्वरी । चंद्रावतंसिका माता सुरा सुरनमस्कृता

செம்மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள், பத்துக் கரங்களும் ஐந்து முகங்களும் உடையவள்; தேவர்களின் ஈஸ்வரி. சந்திரன் ஆபரணமாகத் திகழும் அந்த மாதாவை தேவரும் அசுரரும் வணங்குவர்.

Verse 18

साक्षात्सरस्वतीरूपा रक्षार्थं विधिना कृता । ओंकारा सा महापुण्या काजेशेन विनिर्मिता

அவள் நேரே சரஸ்வதியின் ரூபமே; காப்பிற்காக விதி (பிரம்மா) அவரால் உருவாக்கப்பட்டவள். அவள் ஓங்கார வடிவினள், மகாபுண்யமூர்த்தி, காஜேசனால் வெளிப்படுத்தப்பட்டவள்.

Verse 19

ऋषिभिः सिद्धयक्षा दिसुरपन्नगमानवैः । प्रणम्यांघ्रियुगा तेभ्यो ददाति मनसेप्सितम्

ரிஷிகள், சித்தர்கள், யக்ஷர்கள், தேவர்கள், நாகர்கள், மனிதர்கள்—அனைவரும் அவளது திருவடிகளை வணங்குவர்; அவள் அவர்களுக்கு மனம் விரும்பிய பயனை அருள்வாள்.

Verse 20

पालयन्ती च संस्थानं द्विजातीनां हिताय वै । यथौरसान्सुतान्माता पालयन्तीह सद्गुणैः

அவள் இருபிறப்போரின் நலனுக்காக இப்புனித நிலையத்தைப் பாதுகாக்கிறாள்; தாய் அன்பும் நற்குணங்களும் கொண்டு தன் இயற்புதல்வர்களை எவ்வாறு பேணுகிறாளோ, அவ்வாறே இங்கே பேணுகிறாள்।

Verse 21

अथ पालयती देवी श्रीमाता कुलदेवता । उपद्रवाणि सर्वाणि नाशयेत्सततं स्तुता

இவ்வாறு காக்கும் தேவியான ஸ்ரீமாதா, குலதெய்வம், இடையறாது ஸ்துதிக்கப்படும்போது எல்லா உபத்ரவங்களையும் துன்பங்களையும் அழிக்கிறாள்।

Verse 22

सर्वविघ्नोपशमनी श्रीमाता स्मरणेन हि । विवाहे चोपवीते च सीमंते शुभकर्मणि

வெறும் ஸ்மரணத்தாலேயே ஸ்ரீமாதா எல்லா தடைகளையும் நீக்கி அமைதிப்படுத்துகிறாள்—குறிப்பாக திருமணம், உபவீதம் (உபநயனம்), சீமந்தோன்னயனம் போன்ற சுபகாரியங்களில்।

Verse 23

सर्वेषु भक्तकार्येषु श्रीमाता पूज्यते सदा । यथा लंबोदरं देवं पूज यित्वा समारभेत्

பக்தர்களின் எல்லா முயற்சிகளிலும் ஸ்ரீமாதா எப்போதும் பூஜிக்கப்படுகிறாள்; லம்போதரன் (கணேசன்) பூஜை செய்து தான் காரியம் தொடங்குவது போல।

Verse 24

कार्यं शुभं सर्वमपि श्रीमातरं तथा नृप । यत्किंचिद्भोजनं त्वत्र ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति

அரசே! எல்லா சுபகாரியங்களிலும் அதுபோல ஸ்ரீமாதாவையும் மரியாதையுடன் பூஜிக்க வேண்டும்; மேலும் இங்கே கிடைக்கும் எந்த உணவாயினும் பிராமணர்களுக்கு அளிக்க வேண்டும்।

Verse 25

अथवा विनिवेद्यं च क्रियते यत्परस्परम् । अनिवेद्य च तां राजन्कुर्वाणो विघ्नमेष्यति

அல்லது, அரசே! பரஸ்பரப் பரிவர்த்தனைகளில் செய்யப்படும் எதுவாயினும் முதலில் தேவியிடம் நிவேதனம் செய்து பின்னரே செய்ய வேண்டும். அவளுக்கு நிவேதனம் செய்யாமல் செய்பவன் நிச்சயமாகத் தடைகளை அடைவான்.

Verse 26

तस्मात्तस्यै निवेद्याथ ततः कर्म समारभेत् । तद्वरेणाखिलं कर्म अविघ्नेन हि सिद्धति । हेमंते शिशिरे प्राप्ते पूजयेद्धर्मपुत्रिकाम्

ஆகையால் முதலில் அவளுக்கு நிவேதனம் செய்து, பின்னர் செயலைத் தொடங்க வேண்டும். அவளது வரத்தால் எல்லாச் செயல்களும் தடையின்றி நிறைவேறும். ஹேமந்தம், சிசிரம் (குளிர்காலங்கள்) வந்தபோது தர்மபுத்ரிகையை வழிபட வேண்டும்.

Verse 27

हेमपत्रे समालिख्य राजते वाथ कारयेत् । पादुकां चोत्तमां राजञ्छ्रीमातायै निवेदयेत्

அரசே! பொன்னிலையிலே எழுதி—அல்லது வெள்ளியில் செய்து—மிகச் சிறந்த பாதுகைகளை ஸ்ரீமாதாவுக்கு நிவேதனம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 28

स्नात्वा चैव शुचिर्भूत्वा तिलामलकमिश्रितैः । वासोभिः सुमनोभिश्च दुकूलैः सुमनोहरैः

நீராடி தூய்மையடைந்து, எள் மற்றும் நெல்லிக்காய் கலந்த திரவியங்களால்; மேலும் ஆடைகள், மணமிகு மலர்கள், மனம் கவரும் நுண்ணிய துகூல ஆடைகளால் (வழிபட வேண்டும்).

Verse 29

लेपयेच्चंदनैः शुभ्रैः कुकुमैः सिंदुरासकैः । कर्पूरागुरुकस्तूरीमिश्रितैः कर्द्दमैस्तथा

ஒளிரும் வெண்சந்தனம், குங்குமம், சிவந்த சிந்தூரம் ஆகியவற்றால் (தேவியை) பூச வேண்டும்; மேலும் கற்பூரம், அகில் (அகரு), கஸ்தூரி கலந்த மணமிகு அங்கராகங்களாலும் பூச வேண்டும்.

Verse 30

कर्णिकारैश्च कह्लारैः करवीरैः सितारुणैः । चंपकैः केतकीभिश्च जपा कुसुमकैस्तथा

கர்ணிகார மலர்கள், கஹ்லார தாமரைகள், வெள்ளை-சிவப்பு கரவீரப் பூக்கள், சம்பகம், கேதகி மற்றும் ஜபா (செம்பருத்தி) மலர்களால் பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்।

Verse 31

यक्षकर्द्दमकैश्चैव विल्वपत्रैरखंडितैः । पालाशजातिपुष्पैश्च वटकैर्माषसंभवैः । पूपभक्तादिदालीभिस्तोषयेच्छाकसंचयैः

யக்ஷ-கர்தமம் (நறுமண லேபம்), கிழியாத வில்வ இலைகள், பலாசம் மற்றும் ஜாதி (மல்லிகை) மலர்கள், உளுந்தால் செய்த வடை—பூபம், சாதம் முதலிய உணவுகளோடு பலவகை கீரை-கறிகளால் தேவியைத் திருப்திப்படுத்த வேண்டும்।

Verse 32

धूपदीपादिपूर्वं तु पूजयेज्जगदंबिकाम् । तद्धियैव कुमारीर्वै विप्रानपि च भोजयेत् । पायसैर्घृतयुक्तैश्च शर्करामिश्रितैर्नृप

முதலில் தூபம், தீபம் முதலியவற்றால் ஜகதம்பிகையைப் பூஜிக்க வேண்டும்। அதே நோக்கத்துடன், அரசே, குமாரிகளுக்கும் பிராமணர்களுக்கும் நெய் சேர்த்த, சர்க்கரை கலந்த பாயசம் அளித்து போஜனம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 33

पक्वान्नैर्मोदकाद्यैश्च तर्पयेद्भक्तिभावतः । तर्प्यमाणे द्विजैकस्मिन्सहस्रफलमश्नुते

சமைத்த அன்னம், மோதகம் முதலியவற்றால் பக்தியுடன் அவர்களைத் திருப்திப்படுத்த வேண்டும்। இவ்வாறு ஒரே ஒரு பிராமணன் திருப்தியடைந்தாலும் ஆயிரமடங்கு பலன் கிடைக்கும்।

Verse 34

दैत्यानां घातकं स्तोत्रं वाचयेच्च पुनः पुनः । एकाग्रमानसो भूत्वा श्रीमातरं स्तुवीय यः

தைத்யங்களை அழிக்கும் ஸ்தோத்திரத்தை மீண்டும் மீண்டும் பாராயணம் செய்ய வேண்டும்। ஒருமுக மனத்துடன் ஸ்ரீமாதாவைத் துதிப்பவன் (மிகுந்த பலனை அடைவான்)।

Verse 35

तस्य तुष्टा वरं दद्यात्स्नापिता पूजिता स्तुता । अनिष्टानि च सर्वाणि नाशयेद्धर्मपुत्रिका

ஸ்நானம் செய்து, பூஜித்து, ஸ்துதி செய்தால் மகிழும் அந்த தர்மபுத்ரிகை வரங்களை அருளி, எல்லா அநிஷ்டங்களையும் அழிக்கிறாள்.

Verse 36

अपुत्रो लभते पुत्रान्नि र्धनो धनवान्भवेत् । राज्यार्थी लभते राज्यं विद्यार्थी लभते च ताम्

மகப்பேறு இல்லாதவன் பிள்ளைகளைப் பெறுவான்; ஏழை செல்வவானாகுவான்; அரசை நாடுபவன் அரசைப் பெறுவான்; கல்வியை நாடுபவனும் அதைக் பெறுவான்.

Verse 37

श्रियोर्थी लभते लक्ष्मीं भार्यार्थी लभते च ताम् । प्रसादाच्च सरस्वत्या लभते नात्र संशयः

செல்வத்தை நாடுபவன் லக்ஷ்மியை அடைவான்; மனைவியை நாடுபவனும் அவளை அடைவான்; சரஸ்வதியின் அருளால் இவை கிடைக்கும்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 38

अन्ते च परमं स्थानं यत्सुरैरपि दुर्लभम् । प्राप्नोति पुरुषो नित्यं सरस्वत्याः प्रसादतः

இறுதியில் சரஸ்வதியின் அருளால் மனிதன், தேவர்களுக்கும் அரிதான அந்த பரம நிலையைக் கண்டிப்பாக அடைகிறான்.