Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 41
तच्छीर्षं पततादाशु चाल्पकालेन वै पुनः । ततो हाहाकृतं सर्वं सेंद्राः सर्षिपुरोगमाः
tacchīrṣaṃ patatādāśu cālpakālena vai punaḥ | tato hāhākṛtaṃ sarvaṃ seṃdrāḥ sarṣipurogamāḥ
“அந்தத் தலை விரைவில் விழுக—ஆம், குறுகிய காலத்திலேயே!” என. அப்போது இந்திரன் உட்பட தேவர்கள், முன்நிலையில் ரிஷிகளை வைத்துக் கொண்டு, அனைவரும் அச்சத்தால் ‘ஹா ஹா’ என்று அலறினர்।
Brahmā (uttering a curse-like command); reaction by the assembly
Scene: Indra, devas, and ṛṣis cry out together as an ominous decree is uttered—hands raised, faces alarmed, the cosmos tense.
FAQs
A moment of wrath can create cosmic disturbance; dharma esteems forgiveness and self-control over punitive speech.
Dharmāraṇya remains the sacred narrative frame; the ensuing events connect to Viṣṇu’s tapas and tīrtha-creation.
None; it narrates the immediate consequence and collective alarm.