Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 75
ये वै प्रदोषसमये परमेश्वरस्य कुर्वंत्यनन्यमनसोंऽघ्रिसरोजपूजाम् । नित्यं प्रवृद्धधन धान्यकलत्रपुत्रसौभाग्यसंपदधिकास्त इहैव लोके
ye vai pradoṣasamaye parameśvarasya kurvaṃtyananyamanasoṃ'ghrisarojapūjām | nityaṃ pravṛddhadhana dhānyakalatraputrasaubhāgyasaṃpadadhikāsta ihaiva loke
பிரதோஷ நேரத்தில் பரமேஸ்வரனின் திருவடித் தாமரைகளை ஒருமனத்துடன், வேறெண்ணமின்றி வழிபடுவோர்—இவ்வுலகிலேயே தினந்தோறும் செல்வம், தானியம், துணை, பிள்ளை, நல்வாழ்வு, வளம் ஆகியவற்றில் மேலும் மேலும் பெருகுவர்.
Unknown (devotional narrator within Brahmottarakhaṇḍa)
Scene: At dusk on Trayodaśī, a devotee performs single-minded worship at Śiva’s lotus-feet; the household around subtly reflects abundance—granaries, children, harmonious couple—signifying prosperity as grace.
FAQs
Single-pointed devotion to Śiva at Pradoṣa is praised as a source of both worldly well-being and spiritual merit.
No particular tīrtha is named; the verse glorifies the sacred time (Pradoṣa) and the act of Śiva worship.
Pradoṣa-samaya worship of Śiva’s lotus-feet with ananya-bhāva (undistracted devotion).