Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 74
ये नार्चयंति गिरिशं समये प्रदोषे ये नार्चितं शिवमपि प्रणमंति चान्ये । एतत्कथां श्रुतिपुटैर्न पिबंति मूढास्ते जन्मजन्मसु भवंति नरा दरिद्राः
ye nārcayaṃti giriśaṃ samaye pradoṣe ye nārcitaṃ śivamapi praṇamaṃti cānye | etatkathāṃ śrutipuṭairna pibaṃti mūḍhāste janmajanmasu bhavaṃti narā daridrāḥ
பிரதோஷ நேரத்தில் கிரீசன் (சிவன்) ஐ வழிபடாதவரும், வழிபடப்படும் சிவனுக்குக் கூட வணங்காதவரும்; மேலும் இந்தக் கதையை செவியால் பருகாத மூடரும்—அத்தகையோர் பிறவி பிறவியாக வறியவராவர்.
Unknown (devotional narrator within Brahmottarakhaṇḍa)
Scene: A temple at dusk: devotees worship Śiva; some pass by indifferent; a narrator warns that neglect of Pradoṣa-pūjā and śravaṇa leads to repeated poverty across births.
FAQs
Pradoṣa devotion and reverence to Śiva—along with attentive listening to sacred teaching—protects one from repeated deprivation.
No specific tīrtha is mentioned; the focus is Pradoṣa-kāla worship as a universally applicable observance.
Worship of Śiva at Pradoṣa time, bowing to Śiva, and śravaṇa (listening) to this kathā.