Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 75
सा तं विलोक्याखिलदेव देवं त्रिलोचनं चन्द्रकलावतंसम् । शशांकसूर्यानलकोटिभासं स्तब्धेव भीतेव तथैव तस्थौ
sā taṃ vilokyākhiladeva devaṃ trilocanaṃ candrakalāvataṃsam | śaśāṃkasūryānalakoṭibhāsaṃ stabdheva bhīteva tathaiva tasthau
அவரைக் கண்டவுடன்—அனைத்து தேவர்களுக்கும் தேவன், மும்முகன் அல்ல, மும்கண் உடைய திரிநேத்திரன், சந்திரக்கலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவன், கோடி கோடி நிலா-சூரிய-அக்னி ஒளிபோல் பிரகாசிப்பவன்—அவள் திகைத்து, அஞ்சியவள்போல் அசையாமல் நின்றாள்।
Narrator (contextual; not explicitly named in this verse)
Scene: A woman beholds Śiva: three-eyed, crescent-moon diadem, body radiating like countless moons, suns, and fires; she stands frozen, fear and wonder mingled.
FAQs
Direct encounter with the Divine evokes awe; Śiva’s transcendent form overwhelms ordinary perception.
No site is explicitly praised; the verse is a darśana-description celebrating Śiva’s majesty.
None; it is a descriptive verse (stuti-like) within the narrative.