Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 77
दूरभ्रमणविश्रांतं शंके त्वामिह चागतम् । दृष्ट्वाश्चर्यमिवात्यर्थं मुदितोसि मुखश्रिया
dūrabhramaṇaviśrāṃtaṃ śaṃke tvāmiha cāgatam | dṛṣṭvāścaryamivātyarthaṃ muditosi mukhaśriyā
நீ நீண்ட தூரம் அலைந்து களைப்புடன் இங்கு வந்தாய் என நான் எண்ணுகிறேன்; ஆனால் உன்னைப் பார்த்தவுடன் பெரும் அதிசயத்தைப் பார்த்ததுபோல் உள்ளது—உன் முகஒளி பிரகாசித்து, நீ மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கிறாய்।
Unnamed petitioner/king (addressing Gautama)
Scene: A weary traveler/king arrives after long wandering; a sage or host beholds him with wonder at his radiant, joyful face, signaling a turning point toward purification.
FAQs
The presence of holiness is recognized by serenity and radiance; such darśana inspires awe and joy in the devotee.
No site is specified in this verse.
None; the verse describes the devotee’s perception of the sage’s auspicious qualities.