Adhyaya 88

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं पार्थ कापिलं तीर्थमाश्रयेत् । स्थापितं कपिलेनैव सर्वपातकनाशनम्

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—பார்த்தா! அதற்குப் பின்னர் உடனே கபில தீர்த்தத்தைச் சார வேண்டும்; அதை கபிலரே நிறுவினார்; அது எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பது.

Verse 2

अष्टम्यां च सिते पक्षे चतुर्दश्यां नरेश्वर । स्नापयेत्परया भक्त्या कपिलाक्षीरसर्पिषा

மனிதரின் அரசே! சுக்லபட்சத்தின் அஷ்டமி மற்றும் சதுர்தசி நாள்களில், பரம பக்தியுடன் கபிலா பசுவின் பாலும் நெய்யும் கொண்டு (தெய்வத்திற்கு) அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 3

श्रीखण्डेन सुगन्धेन गुण्ठयेत महेश्वरम् । ततः सुगन्धपुष्पैश्च श्वेतैश्च नृपसत्तम

அரசருள் சிறந்தவனே! நறுமணமிக்க சந்தனக் குழம்பால் மகேஸ்வரனை அனுலேபனம் செய்து, பின்னர் நறுமணமுள்ள வெண்மையான மலர்களாலும் அர்ச்சனை செய்।

Verse 4

येऽर्चयन्ति जितक्रोधा न ते यान्ति यमालयम् । असिपत्त्रवनं घोरं यमचुल्ही सुदारुणा

கோபத்தை வென்று இங்கு அர்ச்சனை செய்பவர்கள் யமலோகத்திற்குச் செல்லார்; அச்சமூட்டும் அசிபத்திரவனத்திற்கும், மிகக் கொடுமையான ‘யமச் சூளை’க்கும் அடையார்।

Verse 5

दृश्यते नैव विद्वद्भिः कपिलेश्वरपूजनात् । स्नात्वा रेवाजले पुण्ये भोजयेद्ब्राह्मणाञ्छुभान्

கபிலேஸ்வரப் பூஜையால் இத்தகைய புண்ணியம் தெளிவாகக் காணப்படும் என்று ஞானிகள் கூறுவர். புனித ரேவா நீரில் நீராடி, நற்குணமுள்ள பிராமணர்களுக்கு அன்னதானம் செய்।

Verse 6

गोप्रदानेन वस्त्रेण तिलदानेन भारत । छत्रशय्याप्रदानेन राजा भवति धार्मिकः

பாரதா! கோதானம், வஸ்திரதானம், எள்ளுதானம், மேலும் குடை மற்றும் படுக்கை தானம் செய்வதால் அரசன் உண்மையிலே தர்மிகனாகிறான்।

Verse 7

तीव्रतेजा विघोरश्च जीवत्पुत्रः प्रियंवदः । शत्रुवर्गो न तस्य स्यात्कदाचित्पाण्डुनन्दन

பாண்டுவின் புதல்வனே! அவன் கூர்மையான தேஜஸுடன் ஒளிர்ந்து எதிரிகளுக்கு அச்சமூட்டுவான்; அவன் புதல்வர்கள் வாழ்வர், பேச்சு இனிமையாய் இருக்கும், எந்நாளும் அவனுக்கு பகைவர் கூட்டம் எழாது।

Verse 88

। अध्याय

இவ்வாறு அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.