Adhyaya 75

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले तीर्थं परमशोभनम् । शङ्खचूडस्य नाम्ना वै प्रसिद्धं भूमिमण्डले

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—நர்மதையின் தென் கரையில் மிக அழகிய ஒரு தீர்த்தம் உள்ளது; ‘சங்கசூட’ என்ற பெயரால் உலகமெங்கும் புகழ்பெற்றது।

Verse 2

शङ्खचूडः स्वयं तत्र संस्थितः पाण्डुनन्दन । वैनतेयभयात्पार्थ सुखदनर्मदातटे

ஓ பாண்டுநந்தனனே, ஓ பார்த்தா! வைநதேயன் (கருடன்) என்ற அச்சத்தால் சங்கசூடன் தானே அங்கே, இன்பமளிக்கும் நர்மதைக் கரையில் தங்கினான்।

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या शुचिर्भूत्वा समाहितः । स्नापयेच्छङ्खचूडं तु क्षीरक्षौद्रेण सर्पिषा

அந்த தீர்த்தத்தில் பக்தியுடன் தூய்மையடைந்து ஒருமனப்பட்டவன், சங்கசூடன் (தேவ/லிங்கம்) மீது பால், தேன், நெய் கொண்டு அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 4

रात्रौ जागरणं कुर्याद्देवस्याग्रे नराधिप । दधिभक्तेन सम्पूज्य ब्राह्मणाञ्छंसितव्रतान् । गोप्रदाने द्विजेन्द्रोऽयं सर्वपापक्षयंकरः

அரசே! தேவனின் முன்னிலையில் இரவில் ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும். தயிர்சாதம் (ததி-பக்தம்) கொண்டு புகழப்பட்ட விரதமுடைய பிராமணர்களை முறையாகப் பூஜித்து, கோதானம் செய்தால் இந்த உயர்ந்த விதி எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும்.

Verse 5

तस्मिंस्तीर्थे तु यः पार्थ सर्पदष्टं प्रतर्पयेत् । स याति परमं लोकं शङ्करस्य वचो यथा

பார்த்தா! அந்த தீர்த்தத்தில் பாம்பு கடித்தவரைத் திருப்திப்படுத்தி பராமரிப்பவன், சங்கரரின் வாக்கின்படி பரம லோகத்தை அடைவான்।