Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 46
खञ्जाश्च दर्दुराः षण्ढा वार्द्धुष्याश्च कृषीवलाः । भिन्नवृत्तिकराः पुत्र नियोज्या न कदाचन
khañjāśca dardurāḥ ṣaṇḍhā vārddhuṣyāśca kṛṣīvalāḥ | bhinnavṛttikarāḥ putra niyojyā na kadācana
மகனே! குன்றியவர், கடும் நோயால் பீடிக்கப்பட்டவர், ஷண்டர் (நபுஂசகர்), முதியவர், கൃഷிவலர் (விவசாயத் தொழிலாளர்), மேலும் ஒழுங்கற்ற வாழ்வாதாரம் உடையவர்—இவர்களை எப்போதும் (இத்தகைய கிரியைகளில்) நியமிக்கக் கூடாது.
Mārkaṇḍeya (context continues)
Scene: A kingly patron consults a ritual preceptor who enumerates exclusions; a group of potential assistants stands aside, while the sacred river and ritual vessels indicate the rite’s setting.
FAQs
The text frames śrāddha as a strict dharmic rite requiring carefully chosen officiants according to traditional norms.
The wider passage remains within the Revā/Narmadā Māhātmya; the rules are given in that tīrtha context.
It lists categories of persons who should not be engaged/appointed for śrāddha, as part of ritual protocol.