
மார்க்கண்டேயர் யுதிஷ்டிரருக்கு உபதேசத்தைத் தொடர்ந்தபடி, காமேஸ்வரருடன் தொடர்புடைய ஒரு புனித தீர்த்தத்தின் மகிமையை எடுத்துரைக்கிறார். அங்கே கௌரியின் வல்லமைமிகு புதல்வன், கணாத்யக்ஷன், சித்த-ஸ்வரூபமாக நிலைத்து இருப்பதாகக் கூறி, அந்த இடம் பக்தியை வளர்க்கும், பாபங்களை நீக்கும் தலம் என விளக்குகிறார். அத்தியாயத்தின் மையமாக வழிபாட்டு முறைகள் கூறப்படுகின்றன—பக்தியும் தன்னடக்கமும் உடையவர் முதலில் ஸ்நானம் செய்து, பஞ்சாம்ருதத்தால் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் தூபம், நைவேத்யம் சமர்ப்பித்து விதிப்படி பூஜை நடத்த வேண்டும். இதன் பலனாக ‘அனைத்து பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை’ மற்றும் சுத்தி கிடைக்கும் எனச் சொல்லப்படுகிறது. மார்கழி (மார்கசீர்ஷ) மாதத்தின் அஷ்டமி திதியில் இந்த தீர்த்தத்தில் ஸ்நானம் மிகுந்த பலன் தரும் என காலக் குறிப்பும் தரப்படுகிறது. இறுதியில், வழிபாட்டின் பலன் சங்கல்பத்தைப் பொறுத்தது—எந்த விருப்பத்திற்காக ஆராதிக்கிறாரோ, அதையே அடைவார் எனப் போதிக்கிறது.
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । कामेश्वरं ततश्चान्यच्छृणु पाण्डवसत्तम । सिद्धो यत्र गणाध्यक्षो गौरीपुत्रो महाबलः
ஸ்ரீமார்கண்டேயர் கூறினார்—பாண்டவரில் சிறந்தவனே! இனி ‘காமேஸ்வர’ எனும் மற்றொரு புனிதத் தலத்தை கேள்; அங்கே கௌரியின் புதல்வன், சிவகணங்களின் தலைவன், மகாபலனாய் सिद्धனாக விளங்குகின்றான்.
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या भक्तियुक्तो जितेन्द्रियः । पञ्चामृतेन संस्नाप्य धूपनैवेद्यपूजनैः
அந்த தீர்த்தத்தில் பக்தியுடன், இन्द्रியங்களை அடக்கி நிற்கும் ஒருவர் (தெய்வத்தை) பஞ்சாமிர்தத்தால் அபிஷேகம் செய்து, தூபம், நைவேத்யம், பூஜைகளால் ஆராதித்தால்—
Verse 3
प्रसाद्य जगतामीशं सर्वपापैः प्रमुच्यते । अष्टम्यां मार्गशीर्षस्य तत्र स्नात्वा युधिष्ठिर
—உலகங்களின் ஈசனைப் பிரசன்னப்படுத்தி, அவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான். யுதிஷ்டிரனே! மார்கசீர்ஷ மாதத்தின் அஷ்டமியில் அங்கே நீராடி—
Verse 4
यो येन यजते तत्र स तं काममवाप्नुयात्
அங்கே யார் எந்த முறையில் எந்த தெய்வத்தை வழிபடுகிறாரோ, அவர் அதே விரும்பிய பயனை அடைவார்.
Verse 71
। अध्याय
“அத்தியாயம்” — நூல்/பரம்பரையில் அத்தியாயப் பிரிவைக் குறிக்கும் குறியீடு.