Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 14
मुहूर्तात्स समाश्वस्य उत्थायेदं व्यचिन्तयत् । अशक्तो द्वन्द्वयुद्धाय ततः साम प्रयुक्तवान् । पाणिभ्यां सम्पुटं कृत्वा साष्टाङ्गं प्रणतः शुचिः
muhūrtātsa samāśvasya utthāyedaṃ vyacintayat | aśakto dvandvayuddhāya tataḥ sāma prayuktavān | pāṇibhyāṃ sampuṭaṃ kṛtvā sāṣṭāṅgaṃ praṇataḥ śuciḥ
சிறிது நேரத்தில் அவன் மூச்சைத் திரும்பப் பெற்று எழுந்து இவ்வாறு எண்ணினான்—நான் இரட்டைப் போருக்கு இயலாதவன். ஆகவே சம உபாயம், இனிய சமாதான வழியை நாடினான். கைகளை கூப்பி, தூய்மையுடன், அஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்தான்.
Narrator
Tirtha: Revā (contextual)
Type: kshetra
Listener: King (nṛpa)
Scene: The Dānava, having fallen, regains composure, rises, then folds his hands and performs aṣṭāṅga prostration—his posture shifting from aggression to reverence before Kṛṣṇa.
FAQs
When force fails, humility and śaraṇāgati (seeking refuge) become the dharmic path; reverence can transform hostility.
No site is directly praised in this verse; it functions as moral narrative within the Revā Khaṇḍa.
Sāṣṭāṅga praṇāma (eight-limbed prostration) and folded-hands reverence are described as devotional gestures.